Σύντομη βιογραφία: Ο όσιος πατέρας μας Ησύχιος ήταν πρεσβύτερος στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων. Έζησε στα χρόνια του Θεοδοσίου του νέου...
Πόση χαρά για μας! Ο Κύριος όχι μόνο συγχωρεί τα αμαρτήματά μας, αλλά και δίνει στην ψυχή να Τον γνωρίσει,...
Παλιά στην πατρίδα µου, στα Φάρασα, έλεγαν: «Αν έχεις καµµιά δουλειά,µην την αφήνεις για αύριο. Αν έχεις καλό φαγητό, άσ’...
Χριστέ, το πλήρωμα της αληθείας, ανατειλάτω η αλήθειά σου εν ταις καρδίαις ημών, και κατά το θέλημα σου γνώμεν πορευθήναι...
Διάβαζα το βιβλίο του Σωτήρη Παπαδόπουλου «Η εκπαίδευση στη Βάσα Κοιλανίου», όπου καταθέτει με τρόπο επιστημονικό – ερευνητικό την...
Ένας αδελφός ρώτησε τον αββά Παμβώ, αν είναι καλό να επαινούμε τον πλησίον. Και του είπε: «Καλύτερα είναι να σωπαίνουμε»....
Του Βασίλη Χαραλάμπους ______________ Καρτερώντας τόσο καιρό τα λησμονημένα νέφαλα σκορπίσαμε με τα λαγήνια και το λιγοστό νερό π’ απόμεινε...
του Αρχιεπισκόπου Anthony Bloom Ο Θεός είναι πολυεύσπλαχνος. Δεν έρχεται πρόωρα, παράκαιρα. Μας δίνει την ευκαιρία να κρίνουμε τον εαυτό...
Προσευχή με πόνο – Γέροντα, πως κάνετε ευχή για ένα θέμα; Όλη η βάση που γίνεται η ευχή είναι να...
Εικόνα της Παναγίας το «Ρόδον το Αμάραντον» βρίσκεται στους Αγίους Τόπους, στο Παρεκκλήσιο της Μαρίας της Μαγδαληνής (ή Mη Μου...
1. «Αυτό μια μέρα θα γίνη Ρωμαίικο και καλότυχος όποιος ζήση σε κείνο το βασίλειο». 2. «Ω ευλογημένο βουνό, πόσες...
Τραβηγμένο από τον Αρχιμανδρίτη Χριστόδουλο Αγγελόγλου όπως μας εξομολογήθηκε πριν λίγο καιρό: Ελπίζουμε σε ευχάριστες εκπλήξεις! Πηγή: hggiken.pblogs.gr
Άγιος Μάρκος ο Ασκητής: Επιστολή προς τον μονάζοντα Νικόλαο (Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών, α΄ τόμος)
Επειδή από καιρό ήσουν πολύ απασχολημένος με τη σωτηρία σου και η φροντίδα σου ήταν πολλή για τη ζωή τη...
Γέροντας Αρσένιος Κατερέλος – Περιστατικά με τον Γέροντα Παΐσιο (mp3) Ομιλία κατά την Θεία Λειτουργία εις το εξωκκλήσι της Αγίας...
Ποιήμα: Ανδρέας Σ. Χατζηστυλλής Κτηνιατρικός Επιθεωρητής Ψάλλει ο Πρωτοψάλτης και Καθηγητής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου κος Δημήτρης Ιεροδιακόνου...
Κύριέ μου, σήμερα ήθελα να Σου πω πως θέλω να ανήκω σε Σένα. Σου το ΄πα κι άλλες φορές. Το...
Ένα συναρπαστικό ζευγάρι: Δύο παγωμένοι κόσμοι, περιστρέφονται γύρω από το κοινό κέντρο βάρους όπως ένα ζευγάρι παγοδρόμων που περιστρέφονται κρατώντας...
Πάρνωνας, το κατάφυτο Βουνό της Κυνουρίας με τα πολλά μοναστήρια, φιλοξενεί στη βορεινή του πλευρά την ιερά μονή της Παναγίας...
Μεγάλος φόβος, αδελφοί, θα μας κυριεύσει την ώρα του θανάτου, όταν η ψυχή χωρίζεται από το σώμα με φόβο και...
Δεν θυμάμαι εποχή, μα σίγουρα πλέον μπορώ να πω πως ήταν κάπου μέσα στο 1981. Ή στα σωστά κάπου μετά το Καλοκαίρι του 1981, γιατί τον Δημήτρη τον γνώρισα στο χωριό μου, την Άθ(φ)υτο της Χαλκιδικής, το Καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς και η ιστορία που θα σας διηγηθώ τοποθετείται στην περίοδο που ακολούθησε αυτή την πρώτη γνωριμία. Στο χωριό είχε ξεκινήσει μια καινούργια προσπάθεια. Ο ζωγράφος Νίκος Παραλής, γιος του μεγάλου ζωγράφου Γιώργου Παραλή, ή Γιωργάκη όπως τον έλεγαν οι φίλοι του, πάλευε για χρόνια, μαζί με κάποιους νεότερους αθυτιώτες, κάτι που δεν πολυκαταλάβαινα. Μάζευε, καταπώς λέγανε, παλιά αγροτικά εργαλεία, για να φτιάξει ένα Μουσείολαογραφικό. Πήγαιναν, έρχονταν, κουβαλούσαν, γελούσαν, φώναζαν, ώσπου κάποτε, στις αρχές του Καλοκαιριού, στο πέτρινο κτήριο, στην πλατεία ...
