Ο μακαριστός Γέρων Γεώργιος Γρηγοριάτης μιλάει για την αληθινή έννοια της σταυρικής θυσίας του Χριστού και επισημαίνει ότι η μετοχή μας στην Εκκλησία σημαίνει συμμετοχή όλων μας στον Σταυρό και την Ανάσταση του Κυρίου. %audio%
Από την Μεγάλη Παρασκευή στην Ανάσταση Στοιχεία της Ελληνικής Λαϊκής θρησκευτικότητας Για την ελληνική θρησκευτική λαογραφία, η Μεγάλη Παρασκευή αποτελεί μέρα με ιδιαίτερη θρησκευτική και εθιμική αξία, μέρα ξεχωριστή, την οποία ο ελληνικός λαός τιμά και σέβεται με καθολική αργία και απόλυτη νηστεία. Από εθιμική άποψη μάλιστα, τα έθιμα της ημέρας αυτής συνδέονται τόσο με εκείνα της Μεγάλης Πέμπτης, όσο και με τα ανάλογα του Μεγάλου Σαββάτου. Οι τρεις αυτές μέρες είναι αλληλένδετες στη λαϊκή θρησκευτική συνείδηση και πρακτική, γι' αυτό και συναναφέρονται και συνεξετάζονται τα έθιμά τους, ως μια χαρακτηριστική εθιμική τριλογία, που οριοθετεί το πέρασμα από το θάνατο στη ζωή, από το Σταυρό στην Ανάσταση. Η Μεγάλη Παρασκευή είναι ημέρα αργίας απόλυτης, θρησκευτικής κατάνυξης και γενικού εκκλησιασμού για τον ελληνικό λαό. ...
Ιερουσαλήμ, η πόλη του Ωσαννά, των Παθών, της Σταύρωσης και της Ανάστασης. Ο τόπος που έλαβαν χώρα ιστορικά τα δραματικά γεγονότα των τελευταίων ημερών της επίγειας ζωής του Κυρίου και ξεπήδησε το Φως της Αναστάσεως. Ο Πανάγιος Τάφος ως το τέλος της μαρτυρικής πορείας προς τον Γολγοθά και ως η Αρχή του Αναστημένου Θεανθρώπου και πηγή ελπίδας για όλη την ανθρωπότητα. Πιστοί από όλο τον κόσμο έχουν φτάσει εδώ για να προσκυνήσουν και να συμμετέχουν στις εκκλησιαστικές ακολουθίες των ημερών προσπαθώντας να προσεγγίσουν το Θείο, να νιώσουν αυτά που συνέβησαν σε τούτα τα χώματα χιλιάδες χρόνια πριν και όμως είναι επίκαιρα πάντα. Όλοι μας σε αυτή τη ζωή με κάποιον τρόπο στις διάφορες συγκυρίες που μας συμβαίνουν και σύμφωνα με το πώς ...
Ο Άρχων Πρωτοψάλτης της Μ.τ. Χ.Ε. Λεωνίδας Αστέρης ερμηνεύει κατά το περίφημο Δοξαστικό των αίνων του Όρθρου της Μ. Παρασκευής «Εξέδυσάν με τα ιμάτιά μου...». Πρόκειται για ιδιαίτερα καλλωπισμένη απόδοση του συγκεκριμένου Δοξαστικού, μια παράδοση η οποία επιβλήθηκε από τον Κωνσταντίνο Πρίγγο και εξής. Ήχος πλ.β'. %najahagghkmnsa%
Στις 26 Νοεμβρίου, ημέρα της εορτής του Αγίου, ενώ ήμουν στο χώρο εργασίας μου, δέχθηκα ένα απρόσμενο τηλεφώνημα από τον κ. Αριστοτέλη ο οποίος μου ανακοίνωσε ότι αργά το απόγευμα ο π. Νεκτάριος θα επισκεπτόταν το σπίτι μου φέρνοντας μαζί του τα τίμια λείψανα του Οσίου. Η συγκίνησή μου ήταν απερίγραπτη! Ετοίμασα τα απαραίτητα για την υποδοχή του Αγίου, φτιάχνοντας ανάμεσα σε άλλα και ένα στεφάνι από λουλούδια, στο οποίο θα ετοποθετείτο του λείψανο του αγίου Σοφιανού. Τα άτομα, που ειδοποίησα ήταν πολύ λίγα, αλλά όχι τυχαία, όπως διαπίστωσα στη συνέχεια. Η ώρα της άφιξης του Αγίου έφθασε και η συγκίνηση όλων ήταν ζωγραφισμένη στα πρόσωπά μας. Αφού έλαβε από την τοπική εκκλησιαστική αρχή ευλογία ο π. Νεκτάριος, τελέσαμε τον Αγιασμό ...
Η Μάχη του Σέλτσου, η τελευταία θυσία των Σουλιωτών το 1804, που έπεσαν στον γκρεμό δίπλα από την Ιερά Μονή Σέλτσου στην Κοιλάδα του Αχελώου, θυμίζει τη θυσία του Ζαλόγγου, όμως πρόκειται για ένα ιστορικό γεγονός, σχετικά άγνωστο στο ευρύ κοινό. Από τους 1400 περίπου Σουλιώτες που κατέφθασαν στην Ιερά Μονή που υπήρχε στο Σέλτσο, διασώθηκαν μόνο 65. Όταν με την συνθήκη της 12ης Δεκεμβρίου του 1803, το Σούλι παραδόθηκε στον Αλή Πασά, οι Σουλιώτες άρχισαν να εγκαταλείπουν τον τόπο τους, για να μην παραδοθούν στους Τούρκους. Με αρχηγούς τους Κίτσο και Νότη Μπότσαρη, τα Χριστούγεννα του 1803, 1.148 Σουλιώτες έφτασαν στην Μονή του Σέλτσου, η οποία λόγω της τοποθεσίας αποτελούσε ένα φυσικό οχυρό. Είκοσι ημέρες αργότερα, στις 12 Ιανουαρίου του ...
"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..." Κατά τη Μεγάλη Πέμπτη επιτελούμε ανάμνηση, της νίψεως των ποδών των Αποστόλων υπό του Κυρίου, του Μυστικού Δείπνου, δηλαδή της παραδόσεως σ' εμάς από τον Κύριό μας του Μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας, της θαυμαστής προσευχής του Κυρίου προς τον Πατέρα Του και της προδοσίας του Κυρίου από του Ιούδα. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας τελείται η Ακολουθία των Παθών (ο Όρθρος της Μεγάλης Παρασκευής), στην οποία διαβάζονται τα δώδεκα Ευαγγέλια, μέσα στα οποία εξιστορείται και αναλύεται η πορεία του Κυρίου μας προς τον Σταυρό. Από τον Μυστικό Δείπνο, την προσευχή του Κυρίου μας στη Γεθσημανή, την προδοσία του Ιούδα, τη δίκη Του Χριστού μας από τους αρχιερείς και τον Πόντιο Πιλάτο, έως την ανάβασή Του στον Γολγοθά ...
Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου μέρος 30ο. Ανάγνωση απο το ομώνυμο βιβλίο του Ιερομονάχου Ισαάκ, εκδ. I.Ησυχ. Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου Μεταμορφώσεως Χαλκιδικής. Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ι.Μ. Λεμεσού. Διαβάζει η Νάταλι Αμάν. %audio%
Η Μεγάλη Πέμπτη είναι η μέρα που ο Κύριος παραδίδει στους μαθητές του τη Θεία Ευχαριστία στη διάρκεια του Μυστικού Δείπνου. Ο ευαγγελιστής Ματθαίος, ο οποίος ήταν παρών, γράφει: Έφτασε η ημέρα που οι Εβραίοι την ονόμαζαν Ημέρα των Αζύμων. Σύμφωνα με τον νόμο τους όλοι θυσίαζαν το πασχαλινό αρνί. Τότε ο Ιησούς έστειλε δυο μαθητές του, τον Πέτρο και τον Ιωάννη, να ετοιμάσουν ό,τι έπρεπε για το πασχαλινό τους τραπέζι. «Πού θέλεις να ετοιμάσουμε το Πάσχα;», ρώτησαν τον Κύριο κι εκείνος τους απάντησε: «Πάτε στην πόλη. Θα συναντήσετε έναν άνθρωπο που κουβαλάει μια στάμνα με νερό. Ακολουθήστε τον και σ’ όποιο σπίτι μπει, πέστε στον οικοδεσπότη του τι θέλετε κι εκείνος θα σας δείξει ένα μεγάλο ανώγειο, που θα είναι ...
Σήμερα στις εκκλησιαστικές κοινότητες της ορθόδοξης εκκλησίας, οι πιστοί προσέφεραν λάδι, στάρι και κερί. Τα εναπόθεσαν στα χέρια του ιερέα, με μάτια όλο προσδοκία. Ελπίδα που πηγάζει από πόνο και αδιέξοδα φρικτά. Και μέσα από την κτίση, την τροφή τους, θα ζητήσουν κοινωνία με τον Θεό. Η τροφή του κόπου και του μόχθου τους θα γίνει αίτημα κοινωνίας με τον Θεό. Σχέση με την Αιτιώδη Αρχή της ύπαρξης. Είναι τόσο σημαντικό, όμορφο και σωτήριο, ότι στην ορθόδοξη εκκλησία, η κοινωνία με τον Θεό δεν γίνεται μέσα από ιδέες, ιδεολογήματα, απόψεις, ρητορείες, ηθικές πειθαρχίες και κατορθώματα, αλλά μέσα από την άθληση μιας σχέσης. Σχέσης πνευματικής και σωματικής, ρεαλιστικής, βαθιά ανθρώπινης και φιλάνθρωπης. Ο Θεός κοινωνείται στο κρασί και το ψωμί, στο νερό, το λάδι, το κερί, στην σωματική "μετάνοια", στο σταύρωμα του κορμιού, ...
Η έκδοση «Εισαγωγή στην Βυζαντινή Μουσική» απευθύνεται σε όποιον ενδιαφέρεται να έρθει σε μια πρώτη επιστημονική επαφή με το βυζαντινό και μεταβυζαντινό μουσικό πολιτισμό. Σκοπό έχει να βοηθήσει τον αναγνώστη να αποκτήσει με ευχάριστο τρόπο και σε σύντομο χρονικό διάστημα, σταθερές γνώσεις πάνω στους κυριότερους θεματικούς κύκλους της Βυζαντινής Μουσικολογίας. Προκειμένου η έκδοση να είναι προσιτή σε όσο το δυνατόν περισσότερους ενδιαφερόμενους, η μελέτη της δεν προϋποθέτει γνώσεις της βυζαντινής παρασημαντικής. Ωστόσο συμπεριλαμβάνονται όχι μόνο τα ποιητικά κείμενα, αλλά και τα μουσικά κείμενα των κομματιών που παρουσιάζονται. Η ύλη του βιβλίου κατανέμεται στους εξής θεματικούς κύκλους, προσκαλώντας τους αναγνώστες στη συνδυαστική μελέτη: - Βυζαντινός πολιτισμός - Βυζαντινή μουσικολογία - Ο χωροχρόνος της ελληνικής εκκλησιαστικής μουσικής - Στοιχεία υμνολογίας - Μουσική θεωρία στο Βυζάντιο, η οκταηχία και βυζαντινή παρασημαντική - ...
Εις εκ των δώδεκα μαθητών του Κυρίου, ο Ιούδας ο Ισκαριώτης επρόκειτο να διατελέσει το πλέον ατιμωτικόν έγκλημα εις την μακραίωνην ιστορίαν, ουχί μόνο της ήδη καταγεγραμμένης, αλλά και όσων πραχθησομένων θα ακολουθήσουν εν τη παρούσα πραγματικότητα του κόσμου τούτου έως συντελείας των αιώνων. Ήδη, οι ιεροί ευαγγελιστές κάμνουν ξεκάθαρη αναφορά στο πρόσωπο του Ιούδα και στην εν συνόλω διαγωγή και στάση του ενώπιον Αυτού του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και των άλλων μαθητών. Κατετάχθη εξ αρχής εις τον κύκλο των μαθητών του Κυρίου και ανέλαβε την διαχείριση του κοινού ταμείου της μαθητικής ομάδος , με σκοπό να αγοράζει τα πρέποντα και αναγκαία και να παρέχει ελεημοσύνη όπου έκρινε απαραίτητον. Ω! της προδοσίας το τίμημα! ‘Αραγε, πόσοι εξ ημών σήμερα εκλήθημεν ...
Εκκλησία είναι ο τρόπος ζωής του Χριστού. Εμείς όμως Εκκλησία θεωρούμε τον Πατριάρχη, τον Αρχιεπίσκοπο, τον Δεσπότη, τον κάθε παπά. Και συγχρόνως θεωρούμε απ ἔξω από την Εκκλησία τον εαυτό μας με την δυνατότητα να κρίνει τους πάντας. Είναι άλλωστε πιο εύκολο αυτό. Με αυτό το σκεπτικό δεν θεωρούμε τον εαυτό μας μέλος αυτού του σώματος που είναι η Εκκλησία! Αυτό είναι το θεμελιακό λάθος. Από δω και πέρα ξεκινάνε όλα. Η διδασκαλία της Εκκλησίας είναι ότι: Εκκλησία είναι ένα σώμα στο οποίο κεφαλή είναι ο Χριστός και όλοι οι υπόλοιποι είναι μέλη· και πρόβατα της ίδιας ποίμνης του Χριστού. Λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: η διάκριση ποιμένες και πρόβατα είναι για τους ανθρώπους. Για τον Θεό «πάντες πρόβατα». Για τον Θεό ...
