Πηγή:www.vectorsland.com Στη δυτική Χριστιανοσύνη, η ιδέα ότι ο Αδάμ και η Εύα εξέπεσαν από την αρχική τους τελειότητα είναι αξεδιάλυτα συνδεδεμένη με το δόγμα του προπατορικού αμαρτήματος. Το δόγμα αυτό ωστόσο υπήρξε αποτέλεσμα σχετικά μεταγενέστερης εξέλιξης στη χριστιανική Δύση και δεν έλαβε την τελική του μορφή, παρά τον πέμπτο αιώνα. Αλλά και πάλι, οι Εκκλησιαστικές Σύνοδοι που θα ακολουθούσαν επρόκειτο να αμβλύνουν τη σκληρότητα της αρχικής διατύπωσης. Ο Καλβίνος, γράφοντας από το πλεονεκτικό σημείο κατόπτευσης που του προσέφερε ο δέκατος έκτος αιώνας, παρατηρούσε ότι «όλοι οι θεολόγοι του παρελθόντος, με εξαίρεση τον Αυγουστίνο, παρουσιάζονται μπερδεμένοι, αμφιταλαντευόμενοι και αντιφατικοί στο συγκεκριμένο ζήτημα, έτσι τα γραπτά τους δεν διασφαλίζουν καμιά σιγουριά». Αυτό ίσως αποτελεί υπερβολή και προδίδει το άγχος του Καλβίνου να αποκαταστήσει την πιο ...





















