Η μελέτη του φιλολόγου κ. Ηρακλή Ψάλτη σχετικά με τα θέματα της αμαρτίας και της λύτρωσης στο έργο του Γ. Βιζυηνού (προηγούμενη δημοσίευση:http://bitly.com/22k7Xzk), συνεχίζει με τη θεολογική εξέταση του διηγήματός του «Μεταξύ Πειραιώς και Νεαπόλεως».
Ο εγωισμός διακρίνει, κυρίως, τον κ. Π.˙ περιαυτολογεί, επιδεικνύεται, χρησιμοποιεί συχνά το α΄ πρόσωπο: -Ἀκριβῶς τὸ ἴδιο πρᾶμα κάμνω κ' ἐγώ! (…) θὰ εἶμαι πολὺ εὐχαριστημένος ἐὰν ἔλθετε, (…) Ἔχω ἐπὶ τοῦ Γάγγου ἓν παλάτιον, (…) τὸ θέτω εἰς τὴν διάθεσίν σας. Τα όρια του κόσμου του είναι ο εαυτός του, γι΄αυτό αδυνατεί να επικοινωνήσει με τους άλλους, είναι «αποκλεισμένος» στον εαυτό του, αφού: δὲν λαμβάνει τὸν κόπον νὰ σηκώσῃ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀπὸ τοῦ ἄκρου τοῦ σιγάρου του και ὅσον καὶ ἂν ἐταξείδευεν, δὲν εἶδε κυρίως ἄλλο τι παρὰ τὸ ἄκρον ...
Περισσότερα