Η Εκκλησία, κατά την Γ’ Κυριακή, αλλά και καθ’ όλη την Δ’ εβδομάδα των Νηστειών, προβάλλει μέσα στο εν γένει κατανυκτικό και ψυχωφελές κλίμα της νηστείας και ακριβώς στο μέσο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου, για τον στηριγμό και την πνευματική ωφέλεια των πιστών. Η τοποθέτηση της προσκύνησης του Τιμίου Σταυρού κατά την ημέρα αυτή θεσμοθετήθηκε και για έναν ακόμα, πρακτικό λόγο. Η μνήμη της εύρεσης του Τιμίου Σταυρού από την αγία Ελένη τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία τη ΣΤ’ του μηνός Μαρτίου, όπως μαρτυρά το συναξάριο της ημέρας στο αντίστοιχο Μηναίο. Η ημέρα αυτή, δηλαδή η Στ’ Μαρτίου, συμπίπτει συνήθως με τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Δεν είναι δυνατό, επομένως, να τελεστεί η εορτή με τη δέουσα λαμπρότητα, καθότι ...
Ο μετέπειτα μητροπολίτης Περιθεωρίου Θεοφάνης, γνώριζε πολύ καλά τον όσιο Μάξιμο και συναναστρεφόταν μαζί του. Κάποτε λοιπόν ξεκίνησε από τη μονή Βατοπαιδίου μαζί μ' έναν άλλο μοναχό, και πήγε να τον συναντήσει. Έφτασαν στην καλύβα του, αλλά δεν τον βρήκαν εκεί. Άρχισαν με αγωνία και θλίψη να ερευνούν τον τόπο. Έψαχναν δεξιά κι αριστερά, μήπως και τον ανακαλύψουν. Ο Θεοφάνης ανέβηκε σ' ένα σημείο, ψηλότερα απ' την καλύβα, και, παρατηρώντας προς την περιοχή του κυρ-Ησαΐου, διέκρινε τον άγιο τέσσερα χιλιόμετρα μακριά, στη γούρνα του Αγελαρίου. Το διάστημα που τους χώριζε ήταν ένας τόπος δύσβατος και βραχώδης. Δεν υπήρχε ομαλό μονοπάτι. Αλλού τα κλαδιά των δέντρων και των θάμνων εμπόδιζαν τη διέλευση, αλλού τα γυμνά βράχια την έκλειναν. Τότε έγινε ...
«Να έρχεστε όσο μπορείτε πιο συχνά στο Πατριαρχείο, στην Κωνσταντινούπολη, που είναι μια όμορφη Πόλη, φιλόξενη Πόλη, ιστορική. Έχουμε ως Γένος και ως Ορθόδοξη Εκκλησία βαθιές, βαθύτατες ρίζες εδώ και κανείς δεν μπορεί να μας ξεριζώσει». Με τους παραπάνω λόγους, μεταξύ άλλων, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, υποδέχτηκε τον όμιλο προσκυνητών από το δήμο Νέας Προποντίδας Χαλκιδικής, υπό το δήμαρχο Μανώλη Καρρά, που επισκέφθηκαν την Έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στο Φανάρι, το απόγευμα της Τρίτης, 5 Μαρτίου, στο διάλειμμα των εργασιών της Αγίας και Ιεράς Συνόδου. Στην ομιλία του ο Οικουμενικός Πατριάρχης επεσήμανε ότι όσοι αιώνες και αν περάσουν, όσες πολιτικές ανακατατάξεις και αν θα γίνουν σε αυτά τα μέρη, «εμείς θα φυλάγουμε τις Θερμοπύλες, όσο θέλει ο Κύριος». «Αν η Ομογένεια της Πόλης ...
Γέροντας Αρσένιος ο Σπηλαιώτης, μέρος 8ο. Ανάγνωση από το ομώνυμο βιβλίου του Μ.Ι.Δ. Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ι.Μ. Λεμεσού. Διαβάζει η κυρία Όλγα Κοκκίνου. %audio%
Βιώνουμε τα τελευταία χρόνια μια νεοειδωλολατρική πολεμική εναντίον του Χριστιανισμού. Αυτή η πολεμική φτάνει να λοιδορεί την ιστορική πορεία της Εκκλησίας, και να παρουσιάζει ως βάρβαρη την μαρτυρική φύση της. Κατηγορείται λοιπόν ο Χριστιανισμός, ότι εξαφάνισε βίαια τον ελληνισμό. Μία ακόμη κατηγορία που εκτοξεύεται είναι ότι αυτός, αποτελεί συνέχεια του Ιουδαϊσμού, εισάγοντας ξένα στοιχεία στην θρησκευτική ζωή των Ελλήνων. Όσον αφορά το πρώτο σκέλος αυτών των κατηγοριών, θα πούμε επιγραμματικώς και μόνο, πως οι Πατέρες της Εκκλησίας, όχι μόνο δεν θέλησαν να εξαφανίσουν, αλλά και ότι είναι αυτοί που διέσωσαν με τις εργασίες τους πλήθος αρχαίων ελληνικών κειμένων που θα είχαν για πάντα εξαφανιστεί (π.χ. Μέγας Βασίλειος, Γρηγόριος Θεολόγος, Μέγας Φώτιος κ.α.). Όσον αφορά την αρχαία ελληνική γλώσσα, ας μην ξεχνάμε ...
Ο πλούτος κατά τη διδασκαλία του ιερού Χρυσοστόμου Ο πλούτος, κατά τον ιερό Χρυσόστομο, είναι «απάτη» και «φαντασία» και μέριμνα «που δημιουργεί ένταση και σκοτισμό» και οδηγεί στην «τρυφή», που μας κάνει μαλθακούς . Ο πλούτος είναι «άπιστος» και «αγνώμων δραπέτης», αφού συχνά αφήνει γυμνούς εκείνους που φροντίζουν με επιμέλεια γι’ αυτόν, και αλλάζει κυρίους . Είναι «φονιάς» αδίστακτος, «προδότης», «τύραννος που προστάζει με σκληρότητα», «εχθρός αδιάλλακτος», «πέλαγος που το δέρνουν αναρίθμητοι άνεμοι» . «Ο πλούσιος είναι φτωχός», αφού, «όσο αυξάνει ο πλούτος του, τόσο φτωχότερος γίνεται» . «Στην παρούσα ζωή και η φτώχεια και ο πλούτος είναι προσωπίδες (μάσκες) μόνον» . Κατά τον ιερό συγγραφέα πλούτος αληθινός δεν είναι το να πλουτίζεις, αλλά το να μην θέλεις να πλουτίσεις. Ο πλούσιος ...
O Ειρμός «Eσείσθησαν λαοί» ηχ δ' (Άγια), είναι ένας από τους πιο σημαντικούς του είδους, ο οποίος ερμηνεύεται από τον Θρασύβουλο Στανίτσα. Ο Καλοφωνικός αυτός Ειρμός είχε μεγάλη ψαλτική παράδοση στο Oικουμενικό Πατριαρχείο και στην Kωνσταντινούπολη γενικότερα. Στην εκτέλεση του Στανίτσα διαπιστώνονται όλες οι ειδικές αρετές της ερμηνείας του μεγάλου αυτού ερμηνευτή και στυλίστα: το λιτό και στιβαρό ύφος, η πειθαρχία και η ομοιογένεια στην έκφραση, η ακρίβεια της ρυθμικής αγωγής, το συναισθηματικό υπόστρωμα, η πλούσια φαντασία. %audio_97%
Και ενώ οι άκρες των ακρών του Ελληνισμού, από τον Έβρο μέχρι την Κύπρου, μοιάζει να μυρίζουν μπαρούτι από τις ποικίλες τουρκικές προκλήσεις, μια ξεχωριστή και ιδιαίτερα σημαντική επέτειος ξημέρωσε σήμερα για τα νησιά της Δωδεκανήσου. Μια εθνική επέτειος, από αυτές που πάντα μέσα στο πέρασμα των αιώνων ταυτίζονται με την Ανάσταση του Χριστού, την ανάσταση του γένους! Σαν σήμερα, λοιπόν, και πριν από 70 χρόνια, στις 7 Μαρτίου του 1948, υπογράφτηκε η ενσωμάτωση τους στο ελληνικό κράτος. Στο νεοελληνικό κράτος που προέκυψε από την Eλληνική Eπανάσταση του 1821 και στη συνέχεια επεκτάθηκε, κυρίως με τους Βαλκανικούς Πολέμους. Η Δωδεκάνησος όμως παρέμενε κάτω από τον έλεγχο των Ιταλών, οι οποίοι την κατέλαβαν από τους Οθωμανούς το 1912, κατά τη διάρκεια του Ιταλοτουρκικού ...
Όταν είχε κοιμηθεί ο Γέροντας , ήρθε μία κοπέλα από την Αυστραλία για να τον επισκεφθεί. Δεν ήξερε ότι είχε πεθάνει. Όταν ήρθε στο μοναστήρι, είδε ότι έξω δεν υπήρχε κόσμος, βρήκε την πόρτα ανοιχτή και ανέβηκε τροχάδην επάνω στο κελλάκι του. Είδε, παραδόξως, τον Γέροντα να κάθεται στο κρεβάτι, μίλησε μαζί του αρκετή ώρα, είπε ό,τι ήθελε να πει, πήρε τις απαντήσεις και πολύ χαρούμενη, κατέβαινε την σκάλα. Εκείνη την στιγμή εμφανίστηκε μια αδελφή. Εν τω μεταξύ η πόρτα ήταν κλειστή. Της λέει: «Εσύ πώς βρέθηκες μέσα; Πώς μπήκες;». Λέει: «Να, δεν είχε κόσμο έξω, βρήκα την πόρτα ανοιχτή και ανέβηκα επάνω και μίλησα του Γέροντα. Δεν είχε κανέναν». Της λέει: «Μα πώς; Μίλησες στον Γέροντα;». Λέει: «Ναι». «Μα ο ...
Με αισθήματα οδύνης δεχθήκαμε χθες την είδηση της απώλειας του φίλου φωτογράφου και φιλοαθωνίτη Γιώργου Πούπη. Ήταν 69 χρονών. Ο θεσσαλονικιός Γιώργος Πούπης, με καταγωγή από την Πτολεμαΐδα, ήταν ιδιαίτερα γνωστός καλλιτέχνης με σημαντικές δημοσιεύσεις, εκθέσεις και εκδόσεις στο ενεργητικό του, στις οποίες συνάρμοζε πάντα στην ευαίσθητη φωτογραφική του ματιά την τέχνη αλλά και τη λαχταριστή ζωή. Ήταν επίσης δεινός πορτρετίστας και μας χάρισε αληθινά πρόσωπα τα οποία μπροστά στον φακό του ένιωσαν βολικά και οι ίδιοι του άνοιξαν την καρδιά τους, για να απαθανατιστούν εσαεί στο φωτογραφικό του φιλμ. Είχαμε συνεργαστεί μαζί στο πολιτιστικό ένθετο “Πανσέληνος” της εφημερίδας “Μακεδονία της Κυριακής” και η αγωνία μας ήταν τα κείμενα και οι συνεντεύξεις μας να είναι αντάξια του φωτογραφικού του βλέμματος, της τέχνης, ...
Ιδιόμελον των αποστίχων του κατανυκτικού εσπερινού της Β' Κυριακής Νηστειών. Ψάλλει ο Γεώργιος Χατζηχρόνογλου, Άρχων Υμνωδός της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας. Η επεξεργασία της εικόνας και του βίντεο έγιναν από τον Λεωνίδα Τσούκαλα, Καθηγητή Βυζαντινής Μουσικής Εκκλ. Ιδρύματος Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. %video% Για το κανάλι του Λεωνίδα Τσούκαλα στο YouTube πατήστε εδώ
1. Κύριος ο Θεός ημών, Κύριος εις έστιν. Ο Κύριος, ο Θεός σου, είναι ένας Κύριος (Δευτ. 6:4), που αναγνωρίζεται ως Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα. Ο Πατέρας είναι αγέννητος, Ο Υιός έχει γεννηθεί από τον Πατέρα ανάρχως, αχρόνως και απαθώς, ως Λόγος, και έχει ονομαστεί Χριστός, επειδή έχρισε από τον εαυτό Του την ανθρώπινη φύση που πήρε από μας. Το Άγιο Πνεύμα προέρχεται από τον Πατέρα, όχι όμως με γέννηση, αλλά με εκπόρευση. Αυτός είναι ο μόνος Θεός, Αυτός είναι ο αληθινός Θεός, ο ένας Κύριος σε τρεις υποστάσεις, που δεν διαιρείται ως προς τη φύση, τη βουλή, τη δόξα, τη δύναμη, την ενέργεια και όλα τα γνωρίσματα της θεότητος. Αυτόν, τον ένα Τριαδικό Θεό, μόνο θ' αγαπήσεις και Αυτόν μόνο ...
Σύντομη ερμηνεία της ευχής του Αγίου Εφραίμ του Σύρου Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου: Από τον πρώτο στίχο ο πιστός, αναθέτει την πορεία και την κατάληξη της ζωής του στον Κύριο και Θεό, τον οποίο αναγνωρίζει ως μοναδικό αυθέντη του και δεσπότη του. Η δεσποτεία αυτή είναι μια ομολογία αφοσίωσης, αφιέρωσης και πλήρους εμπιστοσύνης στον Θεό και δεν περικλείει κάποιο ίχνος δουλοπρέπειας. Επιπλέον δε, υποδηλοί την ευεργετική ταπεινοφροσύνη του προσευχομένου, πού είναι βασική προϋπόθεση για μια καθαρή προσευχή και αποτελεί τέλος σύντομη ομολογία πίστεως. Πνεύμα αργίας, περιεργείας, φιλαρχίας και αργολογίας μη μοι δως: Είναι ο Θεός πού δίδει πονηρούς λογισμούς και πνεύμα αμαρτίας στον άνθρωπο; Σίγουρα όχι , διότι ούτε εκπειράζει τον άνθρωπο, ούτε είναι πηγή του κακού. Πλην όμως, επειδή είναι ...
Ενημέρωσή μεσω RSS
