Η Ορθόδοξος εκκλησία, όπως είναι φυσικό, μετέχει ενεργά στον βιοηθικό διάλογο, καταθέτοντας τους προβληματισμούς της που συνίστανται, αφενός σε αυτήν καθαυτήν την υπόσταση της συμβολής της, καθότι επιθυμεί να είναι ουσιαστική και όχι προσχηματική, και αφετέρου στην ερμηνεία και μεθοδολογία της προσεγγίσεως του ανθρωπίνου ήθους, που κατά την άποψή της θα πρέπει να είναι χριστιανική και Ελληνοπατερική. Κατά την Ορθόδοξο θεώρηση άλλωστε, βασικό κριτήριο της βιοηθικής θα πρέπει να είναι η θεώρηση του ανθρώπου ως μοναδικού και ανεπαναλήπτου προσώπου και σκοπός της η συνολική του σωτηρία: με τον τρόπο αυτό η Ορθόδοξος εκκλησία θεωρεί ότι μια ηθική πρόταση, για να αποκτήσει και φιλάνθρωπο και υπαρξιακό χαρακτήρα, θα πρέπει να είναι χριστοκεντρική, άρα προσωποκεντρική και ευχαριστιακή. Με βάση την θεώρηση αυτή η Ορθόδοξος ...





















