Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

Αρχίζοντας τις ιεραποστολικές του προσπάθειες, ο αείμνηστος π. Κοσμάς θέλησε, εξ αρχής, να επιτελέσει έργο απρόσωπο, εκκλησιαστικό και χριστοκεντρικό. Εκκλησιολογική ήταν και η βάση, στην όποια στήριζε την όλη εργασία του. Γι' αυτό μεταβαίνει στην Αφρική, όχι σαν άτομο, για προσωπικό έργο, αλλά μοναχός συγκεκριμένης Μονής και τάσσεται στρατιώτης στην υπηρεσία της Εκκλησίας, υπό τον Τοπικό Επίσκοπο. «Αν το έργο μου είναι προσωπικό, θα διαλύσει μόλις εγώ φύγω, συνήθιζε να λέει. ’Αν έχει βάσεις εκκλησιαστικές θα το αναλάβει η Εκκλησία και θα έχει συνέχεια». Θυμάμαι ακόμα πόσο έντονα τόνιζε, με κάθε ευκαιρία, σε κάθε του συνέντευξη, εκείνο το «προσφέρω τις υπηρεσίες μου με Μητροπολίτη τον Σεβασμιώτατο Τιμόθεο Κοντομέρκο». Αυτό προμετωπίδα σε κάθε του δήλωση. Ήθελε, το κάθε τι να είναι εναρμονισμένο, με την ...

Για το πρώτο μέρος της δημοσίευσης βλέπε εδώ Η ζωή μέσα στην Εκκλησία μας είναι κατά βάση ασκητική: νηστείες, αγρυπνίες, προσευχές. Και όταν δεν τα κάνουμε αυτά, η φιλανθρωπία του Θεού μας αναγκάζει με διάφορους τρόπους να αναπληρώσουμε τα ελλείποντα (ασθένειες, πόνο, θλίψεις, προβλήματα, αγωνίες κλπ.). Όλοι λοιπόν είμαστε Μοναχοί! Έτσι λοιπόν στον πρώτο λόγο του «περί αποταγής» ο άγιος Ιωάννης, μεταξύ άλλων λέγει: «Αυτού λοιπόν του αγαθού και υπεραγάθου και παναγάθου Θεού, άλλοι είναι φίλοι Του και άλλοι γνήσιοι δούλοι Του. Άλλοι είναι αχρείοι δούλοι Του και άλλοι τελείως αποξενωμένοι από Αυτόν. Υπάρχουν τέλος και αυτοί που είναι εχθροί Του, καίτοι είναι αδύνατοι και ανίσχυροι. Φίλους κατ  ἐξοχήν του Θεού θεωρούμε τις νοερές και ασώματες δυνάμεις των αγγέλων. Γνησίους δούλους του Θεού εκείνους που εξετέλεσαν ...

Όταν έγινε η σταύρωση ήταν Παρασκευή , παραμονή του εβραϊκού Πάσχα. Σύμφωνα με το Μωσαϊκό νόμο δεν έπρεπε να μείνουν πάνω στο σταυρό τα σώματα των καταδίκων. Πήγαν λοιπόν οι Ιουδαίοι στον Πιλάτο και του ζήτησαν να διατάξει να συντριβούν τα πόδια και οι αρθρώσεις τους για να πεθάνουν γρηγορότερα. Πράγματι ο Πιλάτος έδωσε τη διαταγή κι ήρθαν οι στρατιώτες κι έσπασαν τα πόδια του πρώτου ληστή κι ύστερα και του δεύτερου, αλλά όταν ήρθαν στο Χριστό κατάλαβαν ότι είχε κιόλας πεθάνει. Δεν του έσπασαν λοιπόν τα πόδια, αλλά ένας στρατιώτης με λόγχη του τρύπησε την πλευρά. Κι έτρεξε αίμα και νερό. Όταν βράδιασε πήγε στον Πιλάτο, ο Ιωσήφ, ένας πλούσιος από την Αριμαθαία, που ήταν κρυφός μαθητής του Κυρίου, και ...

Ο μακαριστός ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος, μιλώντας για το νόημα της ζωηφόρου Αναστάσεως του Κυρίου, επισημαίνει ότι ο πιστός μπορεί, με την βοήθεια της θείας Χάριτος, να βιώσει την νίκη κατά του θανάτου, ως καρπό μιας ζωής πίστεως και θυσιαστικής αγάπης κατά το παράδειγμα του Χριστού.   %audio%

 (Προηγούμενη δημοσίευση: http://www.pemptousia.gr/?p=157091) Η συγχώρεση αποτελεί το αγώνισμα και την άσκηση της αγάπης που στο τέλος μεταμορφώνεται σε χαρά και οδηγεί στη σωτηρία, όπως ο άγιος Παΐσιος ο αγιορείτης επισημαίνει χαρακτηριστικά: «Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από τη χαρά που νιώθεις, όταν δέχεσαι την αδικία. Μακάρι να με αδικούσαν όλοι οι άνθρωποι! Ειλικρινά σας λέω, τη γλυκύτερη πνευματική χαρά την ένιωσα μέσα στην αδικία». «Δεν μπορώ να ξεχάσω», ακούμε πολλούς να λένε, «είναι αδύνατον να λησμονήσω το κακό που μου έκανε ο τάδε». Πολλοί θεωρούν ότι συγχωρώ σημαίνει ότι δικαιολογώ αυτό που μου έκαναν. Ακόμα περισσότερο, κάποιοι εξισώνουν την συγχώρεση με την έλλειψη αξιοπρέπειας από την πλευρά του θύματος. Η συγχώρεση όμως δεν έχει να κάνει με τον άλλον αλλά αποκλειστικά με τον ...

Σωκράτης Η φιλοσοφική θεώρηση περί της προθανατίου οδύνης: Η αιτία που ο άνθρωπος θλίβεται προ του θανάτου, κατά την θεώρηση των αρχαίων φιλοσόφων, είναι η πίστη του ότι οι θανόντες στερούνται τις χαρές της ζωής: εάν αρνηθούμε αυτήν την πεποίθηση, πιστεύοντας ότι ο θάνατος δεν είναι κάτι κακό, θα καταργήσομε αυτομάτως την θλίψη, αναφέρει ο Κικέρων, θεωρώντας ότι θα είναι υπέρτατη η ευτυχία που θα νοιώσουμε όταν, αφήνοντας πίσω τα σώματά μας, θα απελευθερωθούμε εντελώς από την σάρκα και τις αδυναμίες της.  Άλλωστε οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι θεωρούσαν ότι ο θάνατος αντιμετωπίζεται με την μεγαλύτερη δυνατή καρτερικότητα όταν πληρούνται τα δελφικά παραγγέλματα «τελεύτα μακάριος» και «τελεύτα αλύπως». Το πένθος αφορά τον θνήσκοντα και τους οικείους.  Η σκέψη ότι με τον θάνατο ...

Φωτ: By IRRI Images - originally posted to Flickr as Korea_0001, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=11202446 Το ρύζι είναι το δεύτερο από πλευράς σπουδαιότητας σιτηρό στον κόσμο μετά το σιτάρι και αποτελεί το κύριο μέσο διατροφής για το 40% περίπου του πληθυσμού της γης: για 1,5 δισεκατομμύριο ανθρώπους το ρύζι συμμετέχει στη διατροφή τους περισσότερο από 50% και για άλλα 500 εκατομμύρια άτομα αποτελεί το 25-50% του σιτηρεσίου τους. Η πρώτη καλλιέργεια ρυζιού εντοπίζεται 10.000 χρόνια π.Χ. στις υγρές περιοχές της τροπικής και υποτροπικής Ασίας, πιθανότατα στις Ινδίες. Καλλιεργείται αποκλειστικά για παραγωγή καρπού για ανθρώπινη κατανάλωση και για την καλλιέργειά του απαιτεί θερμό κλίμα και επάρκεια νερού. ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑ – ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ Με βάση τις μέσες στρεμματικές αποδόσεις, το ρύζι είναι το πιο αποδοτικό σιτηρό ...

Εν τω Σταυρώ Ιησού μου ειργάσω την σωτηρίαν, τη ζωηφόρω ταφή Σου εδωρήσω μοι αφθαρσίαν  και τη ενδόξω Σου Αναστάσει την θείαν υιοθεσίαν. Οι πνευματικοί μας πατέρες μας δίδαξαν ότι η ένσαρκη παρουσία του Θεού Λόγου με τον Σταυρό και την Ανάσταση κατάργησε οριστικά το αιώνιο άγχος του ανθρώπου, ο οποίος για αιώνες έβλεπε την φθορά και τον θάνατο ως μονόδρομο. Ο Θεός επεμβαίνει δυναμικά στην ανθρώπινη ιστορία ανακόπτοντας την ορμή της φθοράς. Η παρέμβασή Του στον κόσμο μέσα από τη φανέρωσή του εν Χριστώ είναι ίσης ή και μεγαλύτερης δυναμικής με την εκ του μή όντος Δημιουργία. Ο άνθρωπος αναγεννιέται και επανασυνδέεται με τον Θεό και τον συνάνθρωπό του. Ο Κενός Τάφος είναι η μόνη πηγή δύναμης για να αγαπήσει ο άνθρωπος ...

Ο αριθμός των παιδιών που χρησιμοποιήθηκαν σε επιθέσεις “αυτοκτονίας” στη σύγκρουση στην περιοχή της λίμνης Τσαντ έχει φθάσει τα 27 κατά το πρώτο τρίμηνο του 2017, σε σύγκριση με εννέα κατά την ίδια περίοδο του προηγούμενου έτους, αναφέρει η UNICEF σε μια νέα έκθεση που δημοσιεύεται σήμερα. «Τους πρώτους τρεις μήνες του τρέχοντος έτους, ο αριθμός των παιδιών που χρησιμοποιήθηκαν σε βομβιστικές επιθέσεις είναι σχεδόν ίδιος με το σύνολο του περασμένου έτους - αυτό αποτελεί τη χειρότερη δυνατή εκμετάλλευση παιδιών σε μια σύγκρουση», δηλώνει η Μαρί-Πιέρ Πουαριέ, Περιφερειακή Διευθύντρια της UNICEF για τη Δυτική και Κεντρική Αφρική. Η αύξηση αυτή αντανακλά μια ανησυχητική τακτική από τους αντάρτες, σύμφωνα με την έκθεση «Σιωπηλή Ντροπή: Φέρνοντας στο προσκήνιο τις φωνές των παιδιών που εμπλέκονται ...

Όλοι γνωρίζουμε ότι ο Θεός μας είναι μακρόθυμος και πολυέλεος και αληθινός. Μας έχει διδάξει να συγχωρούμε τους άλλους, όπως και ο ίδιος πράττει, "εβδομηκοντάκις επτά" (Ματθ. ιη  22). Δεν οργίζεται για τις καθημερινές μας αμαρτίες, αλλά θλίβεται για τις πτώσεις μας και με πατρική αγάπη περιμένει τη μετάνοια και επιστροφή μας. Μας αγαπάει αληθινά και η αγάπη του αυτή πολλές φορές μετατρέπεται σε παιδαγωγία, σε τρόπους συμπεριφοράς που δεν μας αρέσουν, αλλά επιβάλλονται για τη σωτηρία μας. Σε κανέναν ασθενή δεν αρέσουν τα φάρμακα που του δίνει ο γιατρός, αλλά τα παίρνει για να θεραπευθεί και να σωθεί. Αλλοίμονο, όμως σε εμάς! Εκμεταλλευόμαστε τη μακροθυμία του Θεού μας και λησμονούμε τις ευεργεσίες Του προς εμάς. Είμαστε ανάξιοι της αγάπης Του ...