Κύριε, δεν έφυγα ούτε λεπτό από κοντά Σου. Σ’ ακολουθούσα, μες στο πλήθος τρομαγμένη την ώρα της σύλληψης απ’ τους φθονερούς εχθρούς Σου. Ήμουν εκεί, την ώρα που σε δίκασαν οι αρχιερείς και οι φαρισαίοι αυτού του κόσμου, την ώρα της μεγάλης απόφασης για τη θνητή ζωή Σου, στέλνοντάς Σε στο θάνατο. Ένιωσα συντριβή, στο άκουσμα της καταδίκης Σου. Σιώπησε, η πλάση όλη, λυπημένη, ανήμπορη να Σε υπερασπιστεί. Ο φρικτός Γολγοθάς. Φωτο: giannisargyros.blogspot.gr Κύριε, έτρεμε η ψυχή μου, σαν φύλλο που εξανεμίζεται στον δυνατό άνεμο την ώρα που διέσχιζες πληγωμένος την Ιερουσαλήμ, κουβαλώντας τον δικό μας Σταυρό. Αγκάθινο στεφάνι πόνου Φόρεσες, γεμάτος αγάπη για τον λαό Σου. Το πρόσωπό Σου έλαμπε μες την θλίψη που σε είχε τυλίξει. Αμνός μέσα στους λύκους προχώρησες στον Γολγοθά Σου. Κρανίου Τόπος καταραμένος έσταζε αίμα αθώων ψυχών. Ο δρόμος για την Σταύρωσή Σου ήταν ανηφορικός. Καρφιά πόνου και αγωνίας κατέκλυσαν ...
Η θυσία της σταύρωσης του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού συμβολίζει την ύψιστη πράξη αγάπης προς το δημιούργημά του, τον άνθρωπο. Μέσω αυτής εγκαινιάστηκε η Καινή Διαθήκη που σηματοδότησε μια νέα αρχή για την πορεία του ανθρώπινου γένους. Η σχέση ανάμεσα στον Θεό και στον άνθρωπο έγινε τελειότερη μέσω των άχραντων μυστηρίων της Θείας Κοινωνίας. Η σταύρωση του Χριστού. Ι.Μονή Ρεντίνας Αγράφων. Φωτο: Νίκος Λουπάκης «Λάβετε, φάγετε, τούτο μου εστί το Σώμα πίετε εξ αυτού πάντες, τούτό εστί το Αίμα μου». Ο Θεός μας αγάπησε τόσο πολύ, στέλνοντάς μας τον μονογενή Υιό Του, να σηκώσει στο σταυρό του μαρτυρίου τις δικές μας αμαρτίες, δίνοντάς μας άφεση και την ελπίδα ότι ο παράδεισος θα ανοίξει με την ανάσταση των νεκρών για κάθε ευσεβή χριστιανό, που ...
Η εποχή μας μεγαλώνει τον άνθρωπό της με το πρόταγμα της επιτυχίας. Ευτυχισμένος σήμερα είναι ο επιτυχημένος. Είναι τόση η επιθυμία και η προσπάθεια για την επιτυχία που έχει γίνει δεύτερη φύση στον σύγχρονο άνθρωπο. Είναι σχετικά απλό να οριοθετήσει κανείς την επιτυχία: μόρφωση, κοινωνικές αναστροφές, οικονομική ανεξαρτησία, εμφάνιση αναγνωρισιμότητα. Ειδικά το τελευταίο στοιχείο καθιστά αναγκαία την προβολή της επιτυχίας ώστε να την δουν και οι άλλοι. Ακόμη κι εκεί που δεν υφίσταται οφθαλμοφανής επιτυχία, διαφαίνεται η ανάγκη προβολής ακόμη και μίας πλαστής επιτυχίας, ενός εικονικού “success story”. Όλοι μας έχουμε μερίδιο στην καταιγιστική προσθήκη ετικετών και στις κοινοποιήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για κάθε χαρούμενη εκδήλωση της ζωής μας. Τα «adds», τα «shares» με σκοπό τα περισσότερα δυνατά «likes» από ...
α) Ο Σταυρός οδηγεί στην Ανάσταση, η Μεγάλη Παρασκευή κυοφορεί την λαμπροφόρο Κυριακή του Πάσχα. Τη λύπη, την αθυμία και την απόγνωση διαδέχεται η χαρά και ειρήνη της αναστάσεως. Χωρίς τον Σταυρό δεν νοείται Ανάσταση και χωρίς Ανάσταση δεν έχει νόημα ο Σταυρός. ΄Η καλύτερα στο Σταυρό κρύπτεται η Ανάσταση. Γι’ αυτό και το ορθόδοξο Πάσχα είναι σταυροαναστάσιμο. Και κάθε άνθρωπος μετέχει ολόσωμα και ολόψυχα στη μεγάλη εορτή της πίστης και της συνάντησης με τον Αναστημένο Κύριο. Η συμπόρευση και η συσταύρωση με Αυτόν τον καθιστά μέτοχο του θείου φωτός και τον φέρνει σε πραγματική κοινωνία με τους εν Χριστώ αδελφούς. β) Ο ευαγγελιστής Ιωάννης στο ευαγγέλιο της αναστάσιμης θείας Λειτουργίας (Ιωάν. 1,1-17) αναφέρει ότι ο Λόγος του Θεού έγινε άνθρωπος. ...
Ο εορτασμός του Πάσχα συνδέθηκε ιστορικά με την εαρινή ισημερία και την πρώτη πανσέληνο της άνοιξης (Φωτ.: NASA) Tο όλο θέμα του προσδιορισμού της εορτής του Πάσχα είναι ένα απλό αστρονομικό-μαθηματικό πρόβλημα. Όπως είναι γνωστό η λέξη «Πάσχα» προέρχεται από την εβραϊκή λέξη «πεσάχ» που σημαίνει «διέλευση» και είναι η «μνημόσυνος» εορτή των Εβραίων που αναφέρεται στη «διέλευση του Ιαβέ» πάνω από την Αίγυπτο προς πάταξη των πρωτότοκων παιδιών των Αιγυπτίων οι οποίοι κρατούσαν τους απόγονους του Ιωσήφ και των αδελφών του ως δούλους. Σύμφωνα με το σεληνιακό τους ημερολόγιο οι Εβραίοι γιόρταζαν το Πάσχα τους στη διάρκεια του μηνός Νισάν, που στα εβραϊκά σημαίνει «καιρός που πρασινίζουν τα πάντα». Ο μήνας αυτός ήταν επίσης και ο πρώτος μήνας του εβραϊκού ...
Οι στρατιώτες μαστίγωσαν τον Ιησού και ύστερα του έβγαλαν τα δικά του ρούχα και του φόρεσαν κόκκινη χλαμύδα, δηλαδή βασιλικό ένδυμα, κι έπλεξαν αγκάθινο στεφάνι και του το φόρεσαν αντί για στέμμα στο κεφάλι και στο χέρι του έδωσαν καλάμι αντί για βασιλικό σκήπτρο κι έτσι ντυμένο άρχισαν να τον κοροϊδεύουν και να τον χτυπούν λέγοντάς του: «Χαίρε, εσύ που είσαι ο βασιλιάς των Ιουδαίων». Κι όταν βαρέθηκαν, του έβγαλαν τη χλαμύδα, τον ξανάντυσαν με τα ρούχα του και τον πήραν για να τον σταυρώσουν. Μάλιστα του φόρτωσαν το βαρύ σταυρό του να τον κουβαλήσει μέχρι τον τόπο της σταύρωσης που ήταν ο Γολγοθάς, ένας σκουπιδότοπος λίγο έξω από την Ιερουσαλήμ. Ο Ιησούς ήταν πολύ εξαντλημένος και δεν μπορούσε να ...
“Οι κακοί είναι στη φυλακή”...Μια φράση που λέγεται συχνά με μια μικρή δόση ειρωνείας. Υπάρχει η αίσθηση (και ψευδαίσθηση) ότι ο κόσμος είναι χωρισμένος απόλυτα σε “καλούς (πάντα εμάς) και “κακούς” (πάντα άλλους). Τους δεύτερους έχει ρυθμίσει το σύστημα να τους έχει κλείσει κάπου μακρυά, προστατεύοντας την υπόλοιπη κοινωνία από τον ρύπο τους. Η Μεγάλη Εβδομάδα και τα Πάθη του Χριστού έρχονται να ανατρέψουν την τόσο “βολική” αυτοδικαίωση που χαρακτηρίζει μια μεγάλη μερίδα των “καθωσπρέπει” ανθρώπων (και συχνά χριστιανών). Ο Ιησούς αυτές τις ημέρες δεν είναι ο διδάσκαλος που κοιτούν με ευγνωμοσύνη όσοι θεραπεύτηκαν, που κρέμεται από τα χείλη Του το πλήθος και μεγαλειωδώς- λίγες μόλις ημέρες πριν- υποδέχτηκε ο κόσμος στα Ιεροσόλυμα. Τη μεγάλη Πέμπτη και Μεγάλη Παρασκευή ο Ιησούς ...
Είναι σε όλους γνωστό ότι ένα από τα μυστήρια της Εκκλησίας μας είναι και αυτό της Θείας Κοινωνίας, κατά το οποίο, μεταλαμβάνοντας το σώμα και το αίμα του Κυρίου μας, παίρνουμε μέσα μας την αληθινή ζωή που είναι ο Χριστός. Αν δεν το κάνουμε αυτό, σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Κυρίου, δεν έχουμε ζωή μέσα μας -είμαστε δηλαδή πνευματικά νεκροί: "... εάν μη φάγητε την σάρκα του υιού του ανθρώπου και πίητε αυτού το αίμα, ουκ έχετε ζωήν εν εαυτοίς. ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον, και εγώ αναστήσω αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα. η γαρ σαρξ μου αληθώς εστί βρώσις, και το αίμα μου αληθώς εστί πόσις...." (Ιωάν. στ΄, 53-56). Πηγή: ...
Είναι άκρως συγκινητική η σχέση των αγίων της Εκκλησίας μας προς τα ζώα και αυτά ακόμη τα θηρία. Αλλά και των θηρίων η σχέση προς τους αγίους είναι άκρως διδακτική. Είναι μία σχέση αμφίδρομη που θυμίζει αδαμιαίους χρόνους. Τα ελάχιστα δείγματα αυτής της ιεράς φιλίας που ακολουθούν αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Ανοίγουν ένα κεφάλαιο άγνωστο στους πολλούς και ίσως ανεπανάληπτο. Από το μαρτύριο του αγίου Μάμαντος που μαρτύρησε επί του αυτοκράτορα Αυρηλιανού (270-275). «Πρόσταξε, λοιπόν ο ασεβής τύραννος να ρίξουν τον Άγιο στα θηρία για να τον κατασπαράξουν· ο δε Μάρτυρας βάδιζε και σ’ αυτήν την δοκιμασία χαμογελώντας. Όταν μπήκαν στο στάδιο άφησαν μία λεοπάρδαλη και μία αρκούδα για να του επιτεθούν. Η μεν αρκούδα αφού τον πλησίασε τον προσκυνούσε και ...
«Ỉδοὺ ὁ παῖς μου, ὃν ᾑρέτισα, ὁ ἀγαπητός μου, εἰς ὃν εὐδόκησεν ἡ ψυχή μου· θήσω τὸ πνεῦμά μου ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἀπαγγελεῖ· οὐκ ἐρίσει οὐδὲ κραυγάσει, οὐδὲ ἀκούσει τις ἐν ταῖς πλατείαις τὴν φωνήν αὐτοῦ. κάλαμον συντετριμμένον οὐ κατεάξει καὶ λίνον τυφόμενον οὐ σβέσει, ἕως ἂν ἐκβάλῃ εἰς νῖκος τὴν κρίσιν καὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἔθνη ἐλπιοῦσι» (Ματ. ιβ’ 18-21) Αυτή η προφητεία συνοψίζει τη ζωή του «δούλου» τον οποίο ο Θεός «επέλεξε» και στον οποίο «ευδοκεί η ψυχή Του», που είναι το σκεύος εκλογής του «Πνεύματός του», ο Λόγος του στα «έθνη», που τους φανερώνει την αγάπη Του και το Θέλημά Του, η κατ’ εξοχήν Εικόνα της πιστότητας μέχρι τέλους, με άκρα ταπείνωση και πλήρη εγκατάλειψη ενόψει της επίτευξης της υπέροχης ...
(Προηγούμενη δημοσίευση) Ο Ιησούς θέτει ξανά το Νόμο της Παλαιάς Διαθήκης σε σωστά ερμηνευτικά πλαίσια και συνάμα μάς προτρέπει να προχωρήσουμε από τη σκιά του Νόμου στο Φως της Χάριτος του Θεού που είναι η αγάπη. Ο Χριστιανισμός κάνοντας υπέρβαση του νόμου της ανταποδόσεως, προτείνει την αρχή της αγάπης προς τον πλησίον, της αμνησικακίας και της ανταποδόσεως καλού αντί κακού, της συγχώρεσης. Όπως λέγει και ο Άγιος Μάρκος ο Ασκητής, «εκείνος που πιστεύει στο Χριστό που μιλάει για ανταπόδοση, υποφέρει κάθε αδικία πρόθυμα, ανάλογα με την πίστη του». Ας μην ξεχνούμε, εξάλλου, αυτό που έγραψε ο Άγγλος ποιητής Alexander Pope τον 18ο αιώνα: «Το να σφάλεις είναι ανθρώπινο, το να συγχωρείς θεϊκό». Η διδασκαλία του Ιησού για συγχώρεση και αγάπη δεν είναι απλά κάποια ...
Ο Πέτρος καθόταν στην αυλή με τους υπηρέτες. Κάποια υπηρέτρια τον πλησίασε και του είπε: «Και συ είσαι με τον Ιησού, τον Γαλιλαίο;». Μπροστά σε όλους αρνήθηκε ο Πέτρος λέγοντας: «Δεν ξέρω τι λες». Πήγε λίγο πιο έξω, αλλά κι εκεί μια άλλη υπηρέτρια φώναξε: «Κι αυτός ήταν μαζί με τον Ιησού το Ναζωραίο». Και πάλι αρνήθηκε ο Πέτρος κι ορκίστηκε κιόλας ότι δεν γνωρίζει αυτόν τον άνθρωπο. Ύστερα από λίγο τον πλησίασαν κάποιοι που στέκονταν δίπλα στην πόρτα και του είπαν: «Πραγματικά είσαι κι εσύ από αυτούς. Η προφορά σου σε φανερώνει». Ο Πέτρος άρχισε να καταριέται τον εαυτό του και να ορκίζεται ότι δεν γνωρίζει αυτόν τον άνθρωπο. Αμέσως τότε λάλησε ο πετεινός. Θυμήθηκε ο Πέτρος τα λόγια του ...
