Πάει πολύς καιρός από τότε που σε μια μεγάλη σιταποθήκη ζούσαν, ανάμεσα σε σωρούς σιταριού, τρία μικρά σποράκια. Τo ένα το φώναζαν "Σοφό", το άλλο "Ποιητή" και το τρίτο "Συνετό". Θα ρωτάτε βέβαια πώς πήραν τα παράξενα αυτά ονόματα οι τρεις μας φίλοι... Αυτή είναι η υπόθεση με την οποία θα αρχίσει η ιστορία μας. Τα τρία σποράκια ήταν αδέλφια, γεννημένα από τον ίδιο σπόρο, που είχαν ωριμάσει στο ίδιο στάχυ, στην άκρη ενός όμορφου εξοχικού δρόμου. Ένα ζεστό απόγευμα του Ιουλίου, ο κύριος Αριστείδης, ο δάσκαλος του σχολείου του χωριού, γυρίζοντας στο σπίτι του από τον περίπατό του και χωρίς έννοιες μια και τα σχολεία είχαν κλείσει πριν από αρκετές μέρες, πέρασε δίπλα από το χωράφι που περίμενε τον θερισμό. ...





















