Η Βιοηθική είναι από την ίδια της την φύση θεολογική, αφού το έσχατο νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης βρίσκεται στην επιδίωξη της θέωσης και της κοινωνίας του ανθρώπου με τον τριαδικό θεό. Οι αρχές της Βιοηθικής προέρχονται από φιλοσοφικές αντιλήψεις ή εκκοσμικευμένες διατυπώσεις παραδοσιακών χριστιανικών θέσεων, που ανταποκρίνονται στη βαθύτερη φύση του ανθρώπου, έτσι μέσα από αυτήν την προοπτική μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως σημεία επαφής και να θεωρηθούν μέσα σε ορθόδοξη θεολογική και ανθρωπολογική προοπτική. Τα Βιοηθικά προβλήματα στην ορθόδοξη εκκλησία εντάσσονται μέσα στο πλαίσιο της χριστιανικής ηθικής, αυτό σημαίνει ότι οφείλουν να εξετάζονται πάνω στην ίδια βάση και μέσα από την ίδια προοπτική που εξετάζονται τα θέματα της ηθικής . Η διάκριση της ηθικής από την βιοηθική στο χώρο της εκκλησίας ...
Σύμφωνα με τον π. Συμεών Βενετσάνο, «η πνευματική ή ηθική αφύπνιση των παιδιών έρχεται σταδιακά και ανάλογα με τον βαθμό ωριμότητας, ετοιμότητας και δεκτικότητας του παιδιού». Άλλοτε πρόκειται για παιδιά με πρώιμη αφύπνιση, άλλοτε φυσιολογική και άλλοτε με αργοπορημένη, ακόμη κι αν δέχονται τα ίδια ακριβώς ερεθίσματα. Σε κάθε περίπτωση, τα πρόσωπα του περιβάλλοντος οφείλουν να σέβονται το κάθε παιδί χωριστά, να μην ασκούν πίεση και παράλληλα στην περίπτωση των πρώιμων ερωτήσεων να μη θεωρούν το παιδί έτοιμο να δεχτεί πιο ώριμες απαντήσεις, ξεχνώντας την παιδικότητά του. Συνεπώς, η διδασκαλία θανάτου ξεκινά ταυτόχρονα με τις πρώτες σχετικές ερωτήσεις του παιδιού, υποκινούμενες από τα ερεθίσματα και τα βιώματα που γνωρίζει στην καθημερινότητά του. Η αδελφή Μαγδαληνή του Έσσεξ συστήνει πως οι ενήλικες ...
Τα παιδιά πληγώνονται λιγότερο από τον «κακό» χαρακτήρα των γονέων τους. Τίποτα πιο σκληρό και επιζήμιο για ένα παιδί από τον γονιό που είναι κατ' ανάγκη "επιεικής" επειδή έχει αποκλείσει -πριν καλά καλά έρθει σε επαφή- τις "γωνίες" του χαρακτήρα του... Που αποκόπτεται βίαια από τις κοινωνικά και ηθικά "δαχτυλοδειχτούμενες" πλευρές του επειδή δεν θέλει να μάθει πως τις έχει... Περισσότερο τραυματίζονται κι ενοχλούνται ψυχικά από το γεγονός ότι οι γονείς τους –και οι «μεγάλοι» συλλήβδην- δεν έχουν εσωτερικά βιώματα. Δεν έχουν αυθεντικές βιωματικές εμπειρίες που τις έχουν επεξεργαστεί με στόχο την δική του υπαρξιακή απαρτίωση κι ελευθερία. Πληγώνονται που διαρκώς συναλλάσσονται με μεσήλικες –ή νεότερους- που έχουν από χρόνια παραιτηθεί από την εσωτερική ζωή. Που διακατέχονται από την επήρεια μιας γενικής ατονίας ...
Κείμενο 8 Κάτι σαν ημερολόγιο Στο Άγιο Όρος Τρίτη 6/7/1976 και ώρα 12.15΄αναχώρηση από Ιερισσό με καραβάκι και δια μέσω του ταρσανά της Μονής Χιλανδαρίου, της Μονής Εσφιγμένου, Βατοπαιδίου, Παντοκράτορος και Σταυρονικήτα φτάσαμε στη Μονή Ιβήρων. Ώρα 17.30΄με λεωφορείο για τις Καρυές. Επίσκεψη στο Πρωτάτο, στη Μονή Κουτλουμουσίου και στο κονάκι των Βουλγάρων. Αυτό σε θέση ψηλή, περίοπτο και πολυώροφο με καφετιά πέτρα υψώνεται. Αψιδωτές πόρτες και παράθυρα και μπαλκόνια με σιδεριές. Λιθοδομή κανονική και περιποιημένη. Πύργος στον ταρσανά της Μονής Καρακάλλου Την ίδια μέρα Μονή Ιβήρων Μας άφησε το καραβάκι στον απλόχωρο ταρσανά της μονής. Κληρικοί και λαϊκοί, άλλοι περιμένουν την αναχώρηση κι άλλοι το λεωφορείο για τα ενδότερα. Το είδαμε να κατηφορίζει από το κακοτράχαλο δρόμο αγκομαχώντας. Έχοντας ξεδιψάσει και στεγνώσει από την αλμύρα ...
Η στάση του κράτους σχετικά με την εκπαίδευση των μειονοτήτων (Μπαϊκούση Σταυρούλα – Ελένη, Δασκάλα)
Σχετικά με τις εκπαιδευτικές πρακτικές που πρέπει να χρησιμοποιούν επέλεξαν την θεσμοθέτηση τμημάτων ενίσχυσης για την δεύτερη γλώσσα και τη διδασκαλία της μητρικής τους γλώσσας στο σχολικό πλαίσιο. Αναφορικά με τις διδακτικές πρακτικές φάνηκε να προτιμούν την άμεση διόρθωση των παρεμβολών της μητρικής τους γλώσσας, την εξωσχολική έκθεση του μαθητή και στις δυο γλώσσες και τη χρήση της μητρικής τους μόνο όταν αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Σε μια άλλη έρευνα, των Στάμου και Γρίβα, η οποία διεξήχθη το 2011, διερευνήθηκαν οι απόψεις των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης σχετικά με θέματα που αφορούν την εκπαίδευση των δίγλωσσων μαθητών με ή χωρίς μαθησιακές δυσκολίες. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 40 εκπαιδευτικοί του Νομού Θεσσαλονίκης. Τα αποτελέσματα της έρευνας σχετικά με τα χαρακτηριστικά των δίγλωσσων μαθητών ...
Οι χοροί των Δανιηλαίων και Καρακαλλινών ψάλουν σε αργό ειρμολογικό μέλος το απολυτίκιον του Σταυρού «Σώσον Κύριε τον λαόν σου». Πρόκειται για μέλος που εμπεριέχεται στη μουσική έκδοση «Μουσικόν Απάνθισμα», με προσόμοια και απολυτίκια αργά, χρήσιμα για τις αγιορειτικές αγρυπνίες. Την σύνθεση εποίησε ο Μοναχός Χρυσόστομος στις αρχές του 20ου αι. κατά μίμηση του ειρμολογίου του Ιωάννου Πρωτοψάλτη. %fghdaniiiialaai%
Πάνσεμνη, Κεχαριτωμένη, Θεόν φέρουσα η Ευλογημένη, ενδιαίτημα Αγίου Πνεύματος, η Λευκοφορεμένη, Θαύμα δείξασα αρρήτως, χαρίτων θάλασσα, Ζωής ύδωρ, Δυναστεία αγαθών,...
Η εικόνα είναι της νηπιαγωγού Ευδοξίας Παπαστεργιάδου, από το εικονογραφημένο βιβλίο προσχολικής ηλικίας «Οι Δώδεκα Μήνες» των Εκδόσεων «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΛΠΙΣ»
Ο Ίων (Ιωάννης) Δραγούμης (1878-1920) αποτελεί μια ιδιαίτερη και αντιφατική φυσιογνωμία στην ελληνική πνευματική και πολιτική ζωή των αρχών του 20ού αιώνα. Λογοτέχνης, διανοούμενος, διπλωμάτης και βουλευτής, συνέβαλε καθοριστικά στον Μακεδονικό Αγώνα. Ρομαντικός εθνικιστής, όπως τον αποκάλεσαν, ιδρυτής όμως και της «Οργάνωσης Κωνσταντινουπόλεως» και αντίπαλος του Ελευθερίου Βενιζέλου, και παράλληλα ένας «ιδιότυπος σοσιαλιστής» με πρότυπό του τον ελληνικό κοινοτισμό, υπήρξε δημοτικιστής και συνιδρυτής του προοδευτικού «Εκπαιδευτικού Ομίλου» των Μανόλη Τριανταφυλλίδη, Δημήτρη Γληνού και Αλέξανδρου Δελμούζου. Έζησε δύο θυελλώδεις έρωτες με τις μεγάλες κυρίες της ελληνικής πνευματικής και καλλιτεχνικής ζωής Πηνελόπη Δέλτα και Μαρίκα Κοτοπούλη και συνέβαλε ιδιαίτερα στην πνευματική τους ωρίμανση. Ο ΙΔΑΣ, όπως υπέγραφε τα έργα του, αποτέλεσε τραγικό θύμα του «εθνικού διχασμού». Στις 31 Ιουλίου του 1920, μία μέρα μετά την ...
Όσο λοιπόν, περισσότερες δράσεις προσφέρονται για τα παιδιά από τους ποιμένες στα πλαίσια της ενοριακής ζωής, τόσο περισσότερο επιτυχής θα καταστεί η προσπάθεια απόσπασής τους από τις οθόνες της τηλεόρασης. Αν οι ανεπαρκώς ανεπτυγμένες κοινωνικές και επικοινωνιακές δεξιότητες του παιδιού εγκλωβίζουν τις δημιουργικές τους δυνάμεις και συσσωρεύουν έλλειμμα έκφρασης στις ευαίσθητες ψυχές τους, τότε η διοργάνωση πληθώρας δραστηριοτήτων εντός της ενοριακής ζωής θα επανενεργοποιήσει αυτές τις δυνάμεις. Η διοργάνωση διαγωνισμών μεταξύ των ενοριών, εκθέσεων βιβλίου, εκδρομών προσκυνηματικού και ψυχαγωγικού περιεχομένου, το ανέβασμα μιας ποιοτικής θεατρικής παράστασης ή η διαμόρφωση ενός ευρύτερου δικτύου μεταξύ των ενοριών, όπου οι νέοι θα επικοινωνούν, θα ανταλλάσουν προβληματισμούς, θα καταθέτουν την άποψη τους για σύγχρονα προβλήματα που τους αφορούν, θα ψυχαγωγούνται, θα μετέχουν με διάφορους άλλους ...
Βίος του Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου μέρος 44ο. Ανάγνωση απο το ομώνυμο βιβλίο του Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου Σαχάρωφ, εκδ. Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας. Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ι.Μ. Λεμεσού. Διαβάζει η κυρία Όλγα Κοκκίνου. %audio%
Η γνωστή ως Υστεροβυζαντινή τέχνη αναπτύσσεται μεταξύ δύο σημαντικών ιστορικών γεγονότων, την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως στους Λατίνους Σταυροφόρους και την αντίστοιχη στους Οθωμανούς Τούρκους, και καλύπτει το χρονικό πλαίσιο διακοσίων περίπου ετών. Η πτώση της Πόλεως φέρνει και το διαμελισμό της αυτοκρατορίας, με τη δημιουργία τριών βυζαντινών βασιλείων, την αυτοκρατορία της Τραπεζούντας, της Νίκαιας, η οποία ιδρύεται από τον Θεόδωρο Λάσκαρη, ως η συνέχεια της χαμένης αυτοκρατορίας και της νομιμότητας του θρόνου, και το δεσποτάτο της Ηπείρου. Στην υπό εξέταση ιστορική περίοδο η Αθήνα υπομένει το ζυγό της Λατινοκρατίας, που θα διαρκέσει από το 1205 μέχρι και την κατάληψη της περιοχής από τους Οθωμανούς το 1456. Το βουργουνδικό βασίλειο των Αθηνών, όπως είναι γνωστό, ιδρύεται από τον Όθωνα delaRoche, συμπολεμιστή του ...










