2019

Πρόσφατη έρευνα Ανεξάρτητης Αρχής για την Διασφάλιση της Ποιότητας στην Εκπαίδευση έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου. Μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων εφήβων θα τελειώσει το Λύκειο λειτουργικά αναλφάβητο. Αυτό σημαίνει ότι θα έχει κάποιες γνώσεις στα βασικά μαθήματα, αλλά θα είναι ανίκανο να τις χρησιμοποιήσει. Θα είναι ανίκανο να κατανοήσει, να κρίνει, να συντάξει, να επιλύσει, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να είναι ούτε στον νου ελεύθερο ούτε στον λόγο εκφραστικό ούτε να λύσει προβλήματα, τα οποία προϋποθέτουν μαθηματική παιδεία. Διότι τα μαθηματικά, όπως και η φυσική και η χημεία, πέρα από το καθαυτό αντικείμενό τους, καλλιεργούν την εκμάθηση και χρήση κανόνων, την πειθαρχία στην σκέψη, την δυνατότητα χρήσης της γνώσης ώστε και στην θεωρία και στην πράξη ο άνθρωπος να ...

Διαβάζοντας σε διάφορα αιρετικά έντυπα τον τρόπο, δυστυχώς, που κάποιοι συνάνθρωποί μας εγκατέλειψαν την Εκκλησία του Χριστού, για να ενταχθούν σε μια αιρετική κίνηση, πολλές φορές διαπιστώνουμε, εκτός από την απουσία γνώσης της Ορθόδοξης πίστης, να γίνεται λόγος και για ένα άλλο φαινόμενο. Για τα όνειρα. Στα πλαίσια της διαδικασίας ένταξής τους στον αιρετικό χώρο, συχνά κάνουν λόγο για μια ξεχωριστή εμπειρία που είχαν – όπως τη φανέρωση του Χριστού στο όνειρό τους, την περιγραφή ειδυλλιακών πνευματικών καταστάσεων και άλλοτε την αποκάλυψη γεγονότων, που προκαλούν φόβο και αγωνία σε όνειρα, που είδαν στον ύπνο τους. Τα όνειρα αυτά όλοι τους τα θεώρησαν ως εμπειρική απόδειξη της θείας παρουσίας, ως επιβράβευση και ενίσχυση στο νέο τρόπο ζωής τους, στον αιρετικό δηλαδή χώρο, ...

Ο πρωτοπρ. Σταύρος Παπαδόπουλος μιλάει στην Πεμπτουσία για την επαρχία της Δράμας μέσα από την ιερατική του διακονία.

Αυτό το «συγγνώμη» που βγαίνει μέσα από την πονεμένη, για το λάθος, καρδιά, συντρίβει το σκληρό τείχος της ψυχρότητας, της εχθρότητας και ενώνει τα διεστώτα. Γι’ αυτό δεν γίνεται εύκολα και ανώδυνα. Γιατί το εύκολο και ανώδυνο «συγγνώμη», το τυπικό για να τακτοποιηθούν επιφανειακά οι σχέσεις, δεν έχει τη δύναμη να γκρεμίζει τοίχους. Υπάρχει το «συγγνώμη» προς το Θεό και το άλλο, προς το συνάνθρωπο, τον πλησίον. Στην πραγματικότητα είναι ένα, αφού, κατά το Πατερικό, «όταν αμαρτήσουμε κατά του αδελφού είναι ως να αμαρτάνουμε στο Θεό», όπως και, κατά τον Αββά Απολλώ, «είδες τον αδελφό σου, είδες Κύριον τον Θεόν σου». Η δικαιολογία ότι «με το Θεό τα έχουμε καλά» κι ότι άλλο είναι η σχέση με το συνάνθρωπο, φαίνεται πως ...

Μια γνωριμία με την ιστορία της τοπικής Εκκλησίας της Λεμεσού, παλαιότερης και σύγχρονης, μέσα από το βιβλίο του Ιερομονάχου Σωφρονίου Μιχαηλίδη. Η ηχογράφηση έγινε στον Ρ/Σ της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού. Διαβάζει ο Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος. Your browser does not support the audio element.

(Ψαλμ. 89, 10: «Και το πλείον αυτών πόνος και μόχθος») Ο Ψαλμωδός κάνει, μία θλιβερή διαπίστωση. Τα χρόνια της ζωής του ανθρώπου μπορεί να φθάσουν, στην καλύτερη περίπτωση, τα ογδόντα- το μεγαλύτερο όμως μέρος τους είναι πόνος και μόχθος. Είναι σύμφυτος ο πόνος -και ο ψυχικός και ο σωματικός- στη ζωή μας, ως μία όψη του υπάρχοντος στον κόσμο κακού. Αυτό επιβεβαιώνει και ο λόγος του Ιησού Χριστού: «εν τω κόσμω θλίψιν έξετε». Δεν υπόσχεται στους πιστούς Του κάποιο ουτοπικό – άλυπο βίο. Συμπληρώνει όμως: «αλλά θαρσείτε. ΕΓΩ νενίκηκα τον κόσμον». συνεπώς και τα κακά του κόσμου. Μέσα σ’ αύτη την εν Χριστώ δυνατότητα υπέρβασης του πόνου εύχεται και η λειτουργική μας σύναξη: « Υπέρ του ρυσθήναι ημάς από πάσης θλίψεως, ...

Εισήγηση του Εμίλ Μαρτζινεάν, στο 2ο Διεθνές Συνέδριο Ψηφιακών Μέσων και Ορθόδοξης Ποιμαντικής, που πραγματοποιήθηκε από τις 18 εως τις 21 Ιουνίου 2018 στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης υπό την αιγίδα του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.

Σε κάθε εποχή της ανθρωπότητας, ιδιαίτερα στις περιόδους της κρίσης, το Άγιο Πνεύμα, ο Παράκλητος που κυβερνά την Εκκλησία και την οδηγεί στα έσχατα, αναδεικνύει πρόσωπα οδοδείκτες. Σε μια εποχή η οποία γνώρισε δύο παγκοσμίους πολέμους, μία εθνική καταστροφή και έναν εμφύλιο σπαραγμό και η οποία έγινε μάρτυρας μιας πρωτοφανούς αστυφυλίας και εκκοσμικεύσεως, εν ταις οπαίς της γης του Αγιωνύμου Άθωνος εφάνη άνθρωπος με το όνομα Ιωσήφ: ο Γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής ή Σπηλαιώτης, όπως συνηθίσαμε να τον ακούμε όσοι από μικρή ηλικία επισκεπτόμασταν το Άθω. Όποιος διαβάσει τον βίο του και την επιστολογραφία του αποκομίζει μία σπάνια για την εποχή μας αίσθηση: της αυθεντικότητας. Ο Γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής ήταν από εκείνους τους ανθρώπους οι οποίοι έγιναν οι ίδιοι θεμέλιο ...