Πεμπτουσία

Η αναστάσιμη περίοδος του Πεντηκοσταρίου, η οποία διαρκεί για σαράντα ημέρες, από τη βραδιά της Ανάστασης του Χριστού έως και την Τετάρτη της εβδομάδας του Τυφλού -παραμονή της Αναλήψεως-, διακρίνεται για τις τελετουργικές ιδιορρυθμίες της, ειδικά κατά τη διακαινήσιμο εβδομάδα. Μεταξύ των ιδιαίτερων λειτουργικών στοιχείων συγκαταλέγεται η διάνοιξη της Ωραίας Πύλης του ιερού βήματος. Η πράξη αυτή συνιστά άτυπη παράδοση, που δεν φαίνεται να μαρτυράται κάπου επίσημα. Ο ιερέας, αφού ανοίξει την Ωραία Πύλη και εξέλθει από αυτήν πανηγυρικά μεταλαμπαδεύοντας το Άγιο Φως μετά την παννυχίδα του Μ. Σαββάτου και πριν την τελετή της Αναστάσεως, αφήνει πλέον την θύρα της Πύλης ανοικτή για την επόμενη περίοδο του Πεντηκοσταρίου. Η λειτουργική πράξη και εμπειρία έχει καταγράψει διάφορες παραλλαγές ως προς το ζήτημα, τόσο ...

Ο Αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Κανάκης, Πρωτοσύγκελος της Ι.Μ. Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κάνει μια σύντομη αναφορά στα χαρακτηριστικά του ορθόδοξου χριστιανικού κηρύγματος.

Το πρώτο μέρος της φετινής καμπάνιας του Πανελλήνιου Συλλόγου Γονέων, Κηδεμόνων & Φίλων Ατόμων με Αυτισμό και Ειδικές Ανάγκες «Η Αγία Σκέπη» με τίτλο «Η μουσική τραγουδά για τον Αυτισμό» (Music sings for Autism). Στο βίντεο, ο Άγγελος Αυγερινός μας εκθέτει τις σκέψεις του για τις δυσκολίες που βιώνουν οι Αυτιστικοί τον τελευταίο χρόνο.

Αγαπητοί μας φίλοι, Σας ενημερώνουμε ότι η Πεμπτουσία διοργανώνει το «2ο Ψηφιακό Αρχονταρίκι με τον π. Νικόλαο Λουδοβίκο την Τρίτη 8 Ιουνίου και ώρα 19:30 -21:30. Θέμα Ομιλίας και Συζήτησης: «Η ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ» Για να εγγραφείτε παρακαλούμε κάντε κλίκ εδώ: https://zoom.us/meeting/register/tJcqc-mrqDstGd0vL20jBQQ29qwn4wtJeMZ1 Αφού εγγραφείτε θα λάβετε μήνυμα επιβεβαίωσης με τον προσωπικό σας σύνδεσμο συμμετοχής τον οποίο θα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε προκειμένου να εισαχθείτε στην σύναξη. Για οποιαδήποτε διευκρίνηση στείλτε μήνυμα στα nikos@gouraros.net.

Την Τρίτη 8 Ιουνίου 2021 στον κήπο της Αγιορειτικής Εστίας θα πραγματοποιηθεί η παρουσίαση του 5ου τόμου του περιοδικού «Αρχείων Ανάλεκτα», που εκδίδεται από το Σωματείο Φίλων του Κέντρου Ιστορίας του Δήμου Θεσσαλονίκης. Το ετήσιο περιοδικό είναι πρωτοβουλία του σωματείου «Φίλοι Κέντρου Ιστορίας Θεσσαλονίκης». Το περιεχόμενο του αφορά θέματα ιστορικής έρευνας και καταγραφής, ανάδειξης των αρχειακών συλλογών της Θεσσαλονίκης και σύνδεσης την ιστοριογραφίας με τα πρωτότυπα τεκμήρια. Βασική προϋπόθεση για την δημοσίευση μελέτης είναι η έρευνα να βασίζεται σε αρχεία τα οποία παρέχουν άμεσα ή έμμεσα πρωτογενείς πληροφορίες για την ιστορία της Θεσσαλονίκης και την ευρύτερη περιοχή. Οι μελέτες δημοσιεύονται στο περιοδικό «Αρχειακά Ανάλεκτα», το οποίο εκδίδεται τον Ιούνιο κάθε έτους. Ας σημειωθεί ακόμα ότι όσοι ενδιαφέρονται να καταθέσουν τις μελέτες ...

Καθώς η αμφισβήτηση της ανθρώπινης συμβολής στο φαινόμενο του θερμοκηπίου έχει στερηθεί και τους τελευταίους θιασώτες της, η διεθνής κοινότητα ανησυχεί και εντείνει τις προσπάθειές της για ένα νέο ενεργειακό μοντέλο. Ο τομέας της παραγωγής ενέργειας ευθύνεται για το 24% των συνολικών εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα. Το σπάταλο και ρυπογόνο ενεργειακό μοντέλο που επικράτησε τις τελευταίες δεκαετίες στην Ελλάδα, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο, οδήγησε σε αδιέξοδα και στρεβλώσεις το περιβάλλον, την οικονομία και την κοινωνία μας. Η αντικρουόμενη προσέγγιση του δίπολου Ενέργεια και Περιβάλλον ανήκει πλέον στο παρελθόν. Η αειφόρος ανάπτυξη αποτελεί πλέον την βασική παράμετρο στην χάραξη πολιτικών στην ενέργεια, τις μεταφορές, την έρευνα, την γεωργία, την εκπαίδευση, την βιομηχανία και την χωροταξία. Σήμερα, η απαίτηση των πολιτών για την ...

Η αδικία γι’ αυτόν που τον αφορά είναι, χωρίς αμφιβολία, ένα μαρτύριο. Θέλει να εξηγήσει, να πείσει, να διαμαρτυρηθεί. Αλλά πώς θα το κάνει χωρίς εσωτερική ή και εξωτερική αναστάτωση, όταν, μάλιστα, δεν υπάρχει κατανόηση στον περίγυρο; Σε τέτοιες καταστάσεις μπορεί ο άνθρωπός να φτάσει σε ακραία συμπεριφορά, είτε προς τους αδικούντας τον είτε προς τον εαυτό του, ενεργώντας ακραία, άτσαλα και σπασμωδικά. Είναι βοηθητικό να κατανοήσουμε πως τίποτα στη ζωή μας δεν είναι τυχαίο, ούτε θετικό ούτε αρνητικό. Όλα συμβάλλουν, σε κάποια στιγμή, στην πνευματική μας ωριμότητα. Αυτή η αποδοχή θα μας βοηθήσει να δούμε τη δοκιμασία της αδικίας ως μέσο και τρόπο που στο τέλος της ημέρας θα μας σπρώξει να πάμε παραπέρα, όχι απαραίτητα με επιτυχία στο επάγγελμα ...

Ιησούς Χριστός, Ο Βασιλεύς των Βασιλέων και Μέγας Αρχιερεύς. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) 1. Πολλές φορές για παρηγοριά της ψυχής που βγαίνει από το σώμα, εμφανίζεται και ο ίδιος ο αρχηγός και ανταποδότης των όσων πράξαμε στη ζωή μας. Γι’ αυτό, εκείνο που για την Ταρσίλλα, τη θεία μου, θυμάμαι ότι ειπώθηκε και στις ομιλίες μου στα ευαγγέλια, θα το επαναλάβω με ακρίβεια. Αυτή ανάμεσα σε δυο αδελφές της με όλη της τη δύναμη επιδιδόταν με ζήλο στην αδιάλειπτη προσευχή, ζώντας απομονωμένη και με τη μεγάλη της εγκράτεια προόδευσε υπέρμετρα στην αρετή της ταπεινοφροσύνης. Σ’ αυτήν εμφανίσθηκε σε όραμα ο Φήλιξ ο προπάππος μου, ο οποίος υπήρξε πατριάρχης της εκκλησίας των Ρωμαίων , και της έδειξε τόπο αιώνιας λαμπρότητας λέγοντας «Έλα, γιατί σ’ αυτόν τον τόπο ...

Τα κομποσκοίνια δεν είναι βραχιόλια, δεν είναι κοσμήματα …κοσμικά στο χέρι του καθενός. Είναι σύμβολα ευλογίας από το Άγιον Όρος, μια δυνατή ευλογία από έναν Άγιο τόπο. Κομποσκοίνι λοιπόν είναι ένα σχοινί συνήθως, από μαύρο μάλλινο ή μεταξένιο νήμα, πλεγμένο σε κόμπους. Πρόκειται για ένα βοήθημα προσευχής και όχι για ένα αξεσουάρ στο χέρι μας. Η λειτουργία τους είναι απλή: Σε κάθε κόμπο επικαλούμαστε το όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού, λέγοντας τη σύντομη προσευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλό». Για τα κομποσκοίνια, αναφέρεται η ιστορία ενός μοναχού που σκέφθηκε να κάνει απλούς κόμπους σε ένα σκοινί και να το χρησιμοποιεί στον καθημερινό «κανόνα» της προσευχής του. Διαβάστε την συνέχεια εδώ

Κυριακή Σαμαρείτιδος Χρωστάμε μεγαλύτερη τιμή στον άλλο, όπως ο Χριστός απέδωσε στην Εκκλησία Στη μέση της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η Εκκλησία έχει θεσπίσει την προσκύνηση του Τιμίου Σταυρού, ώστε να τονώσει την έμπνευση και να μας ενισχύσει στον αγώνα να προευπρεπίσουμε τις ψυχές μας, για να εισέλθουμε στη ζωοποιό παρουσία του αναστάντος Κυρίου. Παρομοίως στη μέση της περιόδου του Πεντηκοσταρίου εορτάζουμε τη Μεσοπεντηκοστή, που αναδαυλίζει τη δίψα για το Φως του Παρακλήτου, και κατ’ αυτόν τον τρόπο μας ενισχύει να προσκαρτερήσουμε με προσευχή και ολοένα αυξανόμενο πόθο, «έως ου ενδυθώμεν δύναμιν εξ ύψους». Διότι αν δεν έλθει το Πνεύμα το Άγιο να μας συνδέσει με τον Χριστό αιώνια, δεν μπορούμε να «περιπατήσωμεν εν καινότητι» της «ζωής», που μας χαρίζει ο Σταυρός και η ...

Γέροντας, Ιερομόναχος, π. Υάκινθος Ουντσιουλέακ (1924-1998), Ηγούμενος στην Μονή Πούτνα της Ρουμανίας. Δεν πρέπει να αναβάλλουμε την διόρθωσή μας για την επόμενη μέρα, διότι δεν γνωρίζουμε αν θα ζήσουμε αύριο. Μη λες: «Σήμερα θα αμαρτήσω και αύριο θα μετανοήσω». Καλύτερα είναι να μετανοούμε σήμερα, διότι το αύριο ανήκει στο Θεό. Να ξέρεις ότι την ώρα του θανάτου σου δε θα έχεις τη δύναμη να κάνεις το καλό, εάν δεν το έκαμες στη διάρκεια της ζωής σου. Μερικοί αποφεύγουν την εξομολόγηση, άλλοι δεν εξομολογούνται ειλικρινά, άλλοι με πιέζουν να τους δώσω τα Ιερά Μυστήρια, ενώ είναι τελείως ανάξιοι. Ιδού τι μου συνέβη μία φορά. Ήταν εδώ στο γειτονικό χωριό Πούτνα μία οικογένεια που αποτελούνταν μόνο από δύο γέρους. Η γριά, περισσότερο πιστή, εξομολογούνταν σε μένα. Ο άνδρας ...

«Δεῦτε πόμα πίωμεν καινόν, οὐκ ἐκ πέτρας ἀγόνου τερατουργούμενον, ἀλλ’ ἀφθαρσίας πηγήν ἐκ τάφου ὀμβρήσαντος Χριστοῦ, ἐν ᾧ στερεούμεθα.»   Μετάφραση Ελάτε να πιούμε ένα πιοτό καινούργιο, όχι σαν κι αυτό που με θαυματουργικό τρόπο ανέβλυσε από μια στεγνή πέτρα αλλά που είναι πηγή αφθαρσίας, η οποία  αναβλύζει από τον τάφο του Χριστού, πάνω στον οποίο στεριώνουμε τη ζωή μας. Ερμηνεία Η πρόσκληση του υμνογράφου τώρα είναι να πιούμε ένα «πόμα καινόν», πράγμα που μας θυμίζει «το ύδωρ το ζων» που υποσχέθηκε ο Χριστός στη Σαμαρείτισσα και της είπε ότι, αν πιει από αυτό το νερό, δεν θα ξαναδιψάσει ποτέ, όπως γίνεται με το  απλό νερό. Γι  αυτό το νερό αυτό είναι «καινόν», αλλά και για έναν άλλον λόγο. Από τον βράχο  Χωρήβ ο Μωυσής μετά τη διάβαση της ...

Οι επόμενες ώρες εξελίχτηκαν σε μία συγκλονιστική σύγκρουση που γρήγορα πήρε τη μορφή μάχης σώμα με σώμα. Μετά από συμβουλή του στρατιωτικού ακολούθου της Αυστρίας που παρακολουθούσε σαν παρατηρητής την πολιορκία η μπομπάρδα έφερε αποτέλεσμα. Μέρος του εξωτερικού περιτειχίσματος κατέρρευσε και από το ρήγμα που δημιουργήθηκε προσπάθησαν να εισχωρήσουν περίπου 3οο Τούρκοι από τα εκλεκτά σώματα του Σουλτάνου. Το τμήμα αυτό με τη βοήθεια του Ιουστινιάνι και του ίδιου του αυτοκράτορα περιορίστηκε, αλλά γρήγορα νέα τμήματα προστίθονταν. Αυτό έγινε πιο έντονο όταν από μικρή πόρτα στο εξωτερικό τείχος στην περιοχή του ανακτόρου του Πορφυρογέννητου, την Κερκόπορτα, που είχε μείνει αφύλακτη, άγνωστο πώς, άρχισαν να εισορμούν στην αρχή εκατοντάδες και στη συνέχεια κατά χιλιάδες οι Τούρκοι. Η μάχη ήταν άνιση. Το σημαντικότερο ...

Δυο μεγάλου Πρωτοψάλτες των ημερών μας σε μια ιστορική ηχογράφηση από τον αγ. Μηνά Ηρακλείου έναν ναό στον οποία έψαλλαν μεγάλοι φωστήρες των αναλογίων είτε ως φιλοξενούμενοι είτε ως πρωτοψάλτες του ναού.  

Η μεταφορά στην καθομιλουμένη γλώσσα εκκλησιαστικών ύμνων, που είχαν συντεθεί πριν από 1500 χρόνια, είναι έργο δύσκολο. Δεν είναι μόνο η τήρηση του δογματικού, που έχει αλάθητα διατυπωθεί στους αρχαίους εκκλησιαστικούς ύμνους και πρέπει να διαφυλαχθεί με ακρίβεια και στην καθομιλούμενη γλώσσα, αλλά και πλήθος άλλων δυσκολιών. Οι λέξεις που είναι κατανοητές και σήμερα δεν είναι μέγεθος σταθερό και δεδομένο. Το ποσοστό αυξομειώνεται ανάλογα με το μορφωτικό επίπεδο του σημερινού αναγνώστη. Η απόδοση στη σύγχρονη ελληνική  λέξεων, που είναι απόλυτα κατανοητές, καθιστά το έργο του «μεταγλωττιστή» άχαρο και κουραστικό. Αναρωτιέται τι κάνω; Κομίζω γλαύκα εις Αθήνας; Όποιος αναλαμβάνει αυτό το δύσκολο έργο πρέπει να είναι βαθύς γνώστης της γλώσσας του πρωτοτύπου, να «ταυτιστεί» με τον υμνογράφο, να έχει ζήλο αμείωτο γιαυτό ...