1) Φύση και νομική σημασία της συναίνεσης. Σύμφωνα με το άρθρο 5 της Σύμβασης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη Βιοϊατρική και τα άρθρα 11-12 του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (ΚΙΔ), η συναίνεση θεωρείται είτε δικαιοπραξία (ανακοίνωση βούλησης) (Παπαντωνίου, 1983: 248) είτε μια απλή νομιμοποιητική πράξη, που αίρει (ή αποκλείει) τον παράνομο χαρακτήρα της ιατρικής πράξης, της υλικής επέμβασης του γιατρού (Σταθόπουλος, 2004: 819) (σύμφωνα με την κρατούσα άποψη) στα αγαθά της προσωπικότητας, στη σωματική ακεραιότητα και την υγεία του ασθενούς, χωρίς ωστόσο να μπορεί να καλύψει απεριόριστα μια βαριά σωματική βλάβη (ΠΚ 308) ή την υπέρμετρη παραχώρηση της ελευθερίας (ΑΚ 179). (Ρεθυμιωτάκη, 2009: 160). Για να είναι έγκυρη η συναίνεση προϋποθέτει ελευθερία βούλησης και συνείδηση των πραττομένων κατά τον κρίσιμο ...




















