Όλα τα άρθρα από

Πεμπτουσία

Γέροντας Σίμων, Πώς με γλύτωσε από ενοχλητική πιεστικότητα και έμμεσο εκφοβισμό φιλοσοφικής οργάνωσης!

Κατηγορίες: Θαυμαστές διηγήσεις

Ιερομόναχος Σίμων Αρβανίτης (1901-1988), Κτήτορας και Ηγούμενος Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονα Πεντέλης. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Κάποτε, όταν ήμουν περίπου 20 ετών, κάποιοι γνωστοί μου πήγαιναν σε μια φιλοσοφική οργάνωση και μου πρότειναν να πάω μαζί τους, για να ακούσω μια ενδιαφέρουσα ομιλία. Τους ακολούθησα και στην συνέχεια μου πρότειναν να γίνω μέλος της οργάνωσής τους, αφού μου είπαν πως θα έχω και μια δασκάλα, η οποία Θα μου έκανε ατομικό μάθημα θεοσοφίας και θεογνωσίας. Μέσα στην αφέλεια μου, αρχικά δέχθηκα και πήγα, από ανόητη περιέργεια, να ακούσω τι ενδιαφέρον θα είχε να μου πει. Μετά από λίγες συναντήσεις, η δασκάλα μου είπε πως είμαι έτοιμη για την μύηση στην οργάνωση. Την ρώτησα, τι εννοεί με τη λέξη μύηση, και εκείνη μου είπε πως οι ανώτεροι θα ...

Περισσότερα

Αναφορές στους Νομπελίστες Ντέσμου Τούτου και Νέλσων Μαντέλα

Κατηγορίες: Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

Αναφορές στους Νομπελίστες Ντέσμου Τούτου και Νέλσων Μαντέλα (αφιέρωμα στη κοίμηση του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Ντέσμου Τούτου) Του Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε και Αγκόλας Σεραφείμ Κυκκώτη (κείμενο από το προσωπικό μου Ημερολόγιο) Ως Αντιπρόεδρος του Παναφρικανικού Συμβουλίου των Εκκλησιών, εκ μέρους του Αλεξανδρινού Προκαθημένου μας κ.κ. Θεοδώρου Β’, βρίσκομαι στη Nairobi για να τιμήσουμε τον γνωστό Νομπελίστα Ειρήνης Αγγλικανό Αρχιεπίσκοπο Ντέσμον Τούτου. Όλοι γνωρίζουμε τη μεγάλη του προσφορά εις την υπόθεση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κι ιδιαίτερα τους αγώνες του κατά των φυλετικών διακρίσεων που ίσχυαν μέχρι το 1994 στη Νότιο Αφρική. Ο Ντέσμου Τούτου υπήρξε Πρόεδρος του Παναφρικανικού Συμβουλίου των Εκκλησιών, όπου μαζί με τον Αφρικανό θεολόγο Josse Chibeka από την Αγκόλα, ως Γενικό Γραμματέα, και τα υπόλοιπα μέλη της Εκτελεστικής και Κεντρικής Επιτροπής, ...

Περισσότερα

«Ἄστρον ἤδη ἀνατέταλκεν» – Ύμνοι των Χριστουγέννων από τους μαθητές του Μουσικού Σχολείου Σπάρτης

Κατηγορίες: Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

Σήμερα, 25 Δεκεμβρίου, γιορτάζουμε τη μεγαλύτερη εορτή της Χριστιανοσύνης, τα Χριστούγεννα. Πριν δύο χιλιάδες χρόνια, ένα περιφρονημένο σπήλαιο, στην άκρη της Βηθλεέμ, έμενε βυθισμένο στο σκοτάδι. Σκοτάδι βαθύ σαν τον φόβο, σκοτάδι πηχτό σαν την απελπισία. Σκοτάδι, όμως, που τελικά υποκλίθηκε στον νεογέννητο Θεάνθρωπο. Γιορτάζουμε δηλαδή το ιστορικό εκείνο γεγονός, που ο Θεός έγινε άνθρωπος. Έτσι λοιπόν, οι μαθητές του βυζαντινού χορού του Μουσικού Σχολείου Σπάρτης, υπό την διεύθυνση του μουσικολόγου και καθηγητή βυζαντινής μουσικής κ. Άγγελου Μπέντη, ένωσαν τις φωνές τους και μας παρουσιάζουν παρακάτω, ύμνους των Χριστουγέννων. Με την πρωτοβουλία τους αυτή, οι μαθητές του Μουσικού Σχολείου Σπάρτης, παρουσιάζουν το αποτέλεσμα της μελέτης τους, εκτός των άλλων και στον τομέα της βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής, ευχόμενοι σε όλους «χρόνια πολλά και καλά Χριστούγεννα».

Περισσότερα

Μ. Αθανάσιος: Ο Χριστός εισήλθε ασώματος, απέκτησε σώμα, όπως το θέλησε ο ίδιος, και έτσι η ζωή νίκησε τον θάνατο!

Κατηγορίες: Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

Γέννηση του Κυρίου Ι. Μ. Διονυσίου (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Μεγάλου Aθανασίου, Ομιλία στη Γέννηση του Χριστού Συνέχεια από εδώ: http://www.pemptousia.gr/?p=329675 Αυτός διά του οποίου δημιουργήθηκε το σύμπαν, εννέα μήνες έμεινε στην κοιλιά χωρίς να αποξενωθεί από τον πατρικό κόλπο. Ενώ βρισκόταν στη μήτρα της παρθένου, από το πλήθος των επουρανίων δυνάμεων δοξολογούνταν και προσκυνούνταν. Ενώ βρισκόταν στην κοιλιά της Παρθένου, γέμιζε τον ουρανό και τη γη, αυτός που κρατά τον ουρανό και τη γη όχι με τη δύναμή του, αλλά μ’ ένα νεύμα του. Αυτός ήταν μέσα στη μήτρα σαν άνθρωπος, ενεργούσε όμως ως Θεός. Δεν βρισκόταν μόνον μέσα στη μήτρα της Παρθένου αυτός που γεννήθηκε από παρθένο, αλλά εξουσίαζε και κυβερνούσε τα πάντα ως Θεός σύμφωνα με την επίκληση του ονόματος «Εμμανουήλ», «Ο Θεός είναι ...

Περισσότερα

Φλανδρώ – Το Αγνάντεμα και το Άνθος του γιαλού του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Κατηγορίες: Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

Μουσική σύνθεση – Σύλληψη  Φένια Παπαδόδημα Παραστάσεις Από Σάββατο 8  Ιανουαρίου Σήμερα ίσως περισσότερο από ποτέ ο κόσμος έχει ανάγκη από ‘‘αλαφροΐσκιωτους‘‘ σαν τον   Παπαδιαμάντη και τους ήρωες των διηγημάτων του.  Εκείνους που κυνηγούν αστέρια φλεγόμενα πάνω στα κύματα και που ακούν τους  βράχους να τραγουδούν. Η Φλανδρώ, η γυναίκα – βράχος, είναι ένας αρχαίος θρύλος. Μια γυναίκα που στοίχειωσε αγναντεύοντας το ανοιχτό πέλαγος, περιμένοντας τον άντρα της να γυρίσει. Τα πικρά της δάκρυα έγιναν θύελλα και χωρίς να το θέλει, έπνιξε τον αγαπημένο της. Καταράστηκε την θάλασσα αλλά και τον εαυτό της. Παρακάλεσε τους αρχαίους θεούς να την κάνουν βράχο. Να μείνει για πάντα εκεί. Στυλωμένη στο βάσανο της. Ν’ αγναντεύει το πέλαγος. Μόνο όταν μία ευσεβής Σκιαθώτισσα έχτισε στο απόκρημνο αυτό σημείο το ...

Περισσότερα

Ο Χριστός, το μόνον αληθινό δώρο των Χριστουγέννων (Αρχιμανδρίτης Ζαχαρίας Ζάχαρου, Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας)

Κατηγορίες: Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

Ο Χριστός είναι το δώρο του Θεού στον άνθρωπο, το δώρο του ανθρώπου στον Θεό, αλλά και το τέλειο δώρο του κάθε ανθρώπου στον πλησίον του. Στον Παράδεισο ο Θεός πρόβαλλε τον Εαυτό Του στον άνθρωπο ως υπόδειγμα προς μίμηση και ο Πρωτόπλαστος τρεφόταν με τη θεωρία αυτήν. Ωστόσο, με την πτώση ο άνθρωπος έχασε την άμεση θεωρία του Προσώπου του Θεού. «Εκρύβη από προσώπου Κυρίου του Θεού» και καταλήφθηκε από τον φόβο ότι, εάν έβλεπε τον Δημιουργό του, θα πέθαινε. Στο βιβλίο των Κριτών αναφέρεται ότι ο Μανωέ είπε στη γυναίκα του: «Θανάτω αποθανούμεθα, ότι Θεόν είδομεν». Όταν ο Χριστός ήλθε στη γη, προσλαμβάνοντας την ταπεινή ανθρώπινη φύση από την Παναγία Παρθένο, μπόρεσε να προσεγγίσει τον άνθρωπο χωρίς να τον ...

Περισσότερα

Ηγούμενος Αθανάσιος: Όταν αναστενάζει κάποιος τους στεναγμούς του τους μεταβιβάζει στον Θεό ο Άγγελός του!

Κατηγορίες: Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)   «Αγάπα πρώτα τον Θεόν, ύστερα τους γονείς σου. Βασίλευε τα πάθη σου εφ’ όρου ζωής σου».   «Όποιος είναι ταπεινός, αυτός υψούται παρά Θεού και εν τη παρούση ζωή, διότι λαμβάνει ένοικον εις την ψυχήν του την του Θεού χάριν, διότι γίνεται υψηλότερος από τα πάθη και από τας παγίδας του διαβόλου, διότι ζη μίαν ζωήν αναπαυμένην και άπτωτον, φθάσας εις μακαρίαν ανάπαυσιν».   «Ο έχων την αγάπην ποτέ δεν πικραίνει, δεν δυσαρεστεί τον άλλον τον μικρότερον αλλά τον περιβάλλει με αγάπην ως αδελφόν. Όταν πικραίνεται ο άλλος και αναστενάζη, τους στεναγμούς του τους μεταβιβάζει εις τον Θεόν ο Άγγελός του. Ο έχων την αγάπην δεν ανέχεται άλλος εξ αιτίας του να λυπήται, να δυσαρεστηθή. Και αν τύχη ποτέ να πικράνη κανέναν σπεύδει να ζητήση ...

Περισσότερα

Οι απαρχές της προσκύνησης στο Σπήλαιο της Γεννήσεως (Ηλίας Λιαμής, Σύμβουλος Ενότητας Πολιτισμού)

Κατηγορίες: Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

Η Γέννηση του Χριστού καθορίστηκε να εορτάζεται στις 25 Δεκεμβρίου κατά τη διάρκεια του Δ΄ αιώνα, αντί της 6ης Ιανουαρίου, που εορταζόταν αρχικά. Αυτό έγινε δεκτό, πρώτα στα έθιμα της Εκκλησίας της Ρώμης και, λίγο αργότερα, και σε εκείνα της Κωνσταντινούπολης. Παρά την αρχική αντίδραση στους αιώνες που ακολούθησαν, όλες οι χριστιανικές κοινότητες (με εξαίρεση τους Αρμένιους) υιοθέτησαν την εορτή της 25ης Δεκεμβρίου. Η Εκκλησία της Παλαιστίνης έμεινε πιστή στην εορτή της 6ης Ιανουαρίου μέχρι την εποχή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού (527-565). Το σπήλαιο στη Βηθλεέμ Την ημέρα του εορτασμού της Γεννήσεως του Χριστού, όπως μας πληροφορεί η προσκυνήτρια Αιθερία (τέλος Δ΄ αιώνα), μέσα στο ναό της Βηθλεέμ μπορούσε κανείς να παρακολουθήσει μία ωραιότατη τελετή, που ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακή λόγω του μεγάλου αριθμού ...

Περισσότερα

Το οσιακό τέλος του Ηγουμένου Αθανασίου Γρηγοριάτη και η θέση του στον παράδεισο!

Κατηγορίες: Θαυμαστές διηγήσεις

Ιερομόναχος Αθανάσιος Γρηγοριάτης , ένας υποδειγματικός Αγιορείτης κοινοβιάρχης. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Ο Ηγούμενος παπα-Θανάσης είχε οσιακό τέλος. Το 1953 προγνώρισε την Κοίμηση του και είπε στους πατέρες «σε τρεις μέρες θα φύγω». Πέρασαν όλοι οι πατέρες ζήτησαν συγχώρεση και ο ίδιος ζήτησε από αυτούς και την τρίτη ημέρα την ώρα που έλεγαν τους χαιρετισμούς της Παναγίας παρέδωσε την αγιασμένη ψυχή του εις χείρας Θεού στις 28-12-1953 σε ηλικία 80 ετών.   Ο Καθηγούμενος Βησσαρίων στο Μοναχολόγιο της Μονής σημείωσε τα εξής: «Παρεστάθην κατά τας τελευταίας στιγμάς του Ηγουμένου Αθανασίου εις την επιθανάτιόν του κλίνην. Ο θάνατός του απεικόνισεν εν τω συνόλω τον ύπνον των δικαίων και η πρόγνωσις του θανάτου του διά της αιτήσεώς του προς Μετάληψιν των Αχράντων Μυστηρίων υπενθύμισεν τους οσίους ασκητάς, οίτινες ...

Περισσότερα

Μέγας Αθανάσιος: Ποιο παιδί που γεννήθηκε προσείλκυσε αστέρι που έδειχνε που βρισκόταν το βρέφος;

Κατηγορίες: Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

Μέγας Αθανάσιος. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Μεγάλου Aθανασίου, Ομιλία στη Γέννηση του Χριστού Συνέχεια από εδώ: http://www.pemptousia.gr/?p=329743 Αυτός που γεννήθηκε από την αγία Παρθένο, αυτός είναι ο Χριστός, ο Κύριός μας. Αυτόν τον Χριστό και Κύριο ο μακάριος Παύλος τον ονομάζει μέγα Θεό, όταν λέει: «Του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού». Πάλι ο Παύλος γράφει στην προς Ρωμαίους επιστολή του: «Φθάνω στο σημείο να εύχομαι να χωριζόμουν εγώ από τον Χριστό, αρκεί να πήγαιναν κοντά του οι ομοεθνείς αδελφοί μου. Είναι οι απόγονοι του Ισραήλ, που ο Θεός τους έκανε παιδιά του, τους φανέρωσε τη δόξα του, ανανέωσε επανειλημμένα τη διαθήκη του μ’ αυτούς, τους έδωσε τον νόμο, τη λατρεία και τις υποσχέσεις του. Είναι απόγονοι των πατριαρχών κι από αυτούς κατάγεται ως άνθρωπος ...

Περισσότερα

Christ – the Only True Gift at Christmas (Archimandrite Zacharias Zacharou)

Κατηγορίες: In English

Christ is the gift of God to man and the gift of man to God, but Christ is also the perfect gift of each man to his fellow. In Paradise, God was presenting Himself before man as an example for imitation and man lived thereby. Through the fall, however, he lost this direct contemplation of God’s Face. He hid himself ‘from the presence of the Lord God’ and became afraid that he would die if he saw His Creator. In the Book of Judges, we read that Manoah said to his wife, ‘We shall surely die, because we have seen God.’ When Christ came and assumed the humble human nature from the Holy Virgin, He was able to approach men without ...

Περισσότερα

‘And creation rejoices’ (Protopresbyter Vasileios Kalliakmanis, Professor of the Theological School, A.U.Th.)

Κατηγορίες: In English

In Church hymnography, which in essence is a commentary on the Biblical message concerning the salvation of the world, the loveliness of creation is described in a clear and poetic manner, as is its participation in all the wondrous events of the divine incarnation. The natural environment exists for humankind and draws us to the Creator ‘The heavens declare the glory of the Lord; the firmament proclaims the works of his hands’ (Ps. 18, 1), writes the psalmist, while the Nobel Laureate Odysseas Elytis writes about ‘The Maker of the clouds and waves who sleeps within us’ (AxionEsti, The Passion, reading 2, 6). But for there to be a path from the perceptible beauty of created things to him who is ...

Περισσότερα

‘Prepare yourself, Bethlehem, Eden is open to all’ (Lambros Skontzos, Theologian)

Κατηγορίες: In English

The incarnation of God is the most important event in human history. It was the second intervention by the divine Creator in the universe he made. The incarnation of the Word occurred for the re-creation of the world, its Christification  and, in the end, its deification. God created a world that was ‘very good’ (Gen. 1, 31) with humankind as the outstanding work, the crown and pinacle of his creatures. According to the Fathers of the Church, creation wasn’t the result of any need on the part of God, who is entirely dispassionate, but in order that he could share his bliss with other beings, in particular with the immaterial angels and with human beings. The created cosmos is the supreme ...

Περισσότερα

The Simplicity of the Cave (Archimandrite Ilias Mastroyannopoulos)

Κατηγορίες: In English

The essence of  Christmas is God’s love, the compliant nature of divine love, God’s sacrifice, the riches of God’s loving condescension towards us. ‘God’ does not mean some indifferent ruler sitting high up in the clouds, as some ancient people depicted him, but means him who comes to us, close to us, wraps us in his embrace, sets us on his shoulders. He comes to redeem lost people, to bring them close to him, to place them in a new life, to make for them a new state of grace, love and unity with himself. This is the great issue for us, not all the other things with which we concern ourselves. This is where the essence is, this is where everything ...

Περισσότερα

‘By great poverty, you have filled everyone with riches’

Κατηγορίες: In English

‘In your swaddling-clothes you have loosed the bonds of transgressions And by great poverty have filled everyone with riches, merciful one. Laid in the manger of dumb beasts, pre-eternal Word of God, You free mortals of irrational evil’. (Troparion Ode 9, Sunday of the Forefathers) The shackles fastened by the innumerable transgressions and crimes in which human history is swathed are loosed by a babe in swaddling-clothes. Real riches, which people generally look for in the wrong places and in the wrong way, are freely granted through extreme poverty. Absurd and destructive evil is not rooted out by rules of criminal justice, nor by seeking enemies in the faces of other people, but through the extreme humility of a manger, which prefigures the tomb of God the ...

Περισσότερα

The greatest virtue (Protopresbyter Georgios Dorbarakis)

Κατηγορίες: In English

I was once part of a group of pilgrims and we were talking to a great Elder, Saint Sophrony in Essex, who asked us which we thought was the greatest virtue. One said: ‘The virtue of love’. ‘No’, replied the Elder. ‘Although it’s the first and great commandment from God himself to us, it’s not the greatest virtue. Even love itself, which is rightly held to be the  crown, since God is love, is just a caricature of a kind of egotism unless we have what I asked about’. ‘Then perhaps faith’, the same person said. ‘Not that, either’, said the Elder, smiling kindly. ‘Because if you think about it, even faith can be an “attribute” of the devil. Scripture tells us ...

Περισσότερα

Patriarchal Encyclical for Christmas (Bartholomew, Ecumenical Patriarch of Constantinople)

Κατηγορίες: In English

+ B A R T H O L O M E W BY GOD’S MERCY ARCHBISHOP OF CONSTANTINOPLE-NEW ROME AND ECUMENICAL PATRIARCH TO ALL THE PLENITUDE OF THE CHURCH GRACE, MERCY AND PEACE FROM THE SAVIOR CHRIST BORN IN BETHLEHEM * * * Brother concelebrants and blessed children, Having once again arrived at the splendid feast of the Nativity in the flesh of our Savior Christ , who visited us from the heights, we glorify with psalms and hymns His all-heavenly name. The Incarnation of the pre-eternal Word of God is “the crowning of our salvation,” the “eternal mystery” of divine-human communion that transcends all reason. As St. Maximus the Confessor says so eloquently, “as a loving God, He truly became human assuming the essence of humankind, although ...

Περισσότερα

‘She will bear a son and you will call his name Jesus’ (Metropolitan Serafeim of Kastoria (†))

Κατηγορίες: In English

‘She will bear a son and you will call his name Jesus, for he shall save his people from their sins’ (Matth. 1, 21). With these words, the Angel of the Lord revealed to righteous Joseph the purpose of the Nativity in the flesh of the Son and Word of God which we’re preparing to celebrate again this year, within the spiritual climate of our holy Church. Christmas, then, is approaching. First. In his infinite love, God became a human person in order to save us from the destructive mission of the devil and to raise our fallen nature. Therefore, with his incarnate dispensation he makes us his children again by grace, siblings and coheirs in his heavenly kingdom. This is ...

Περισσότερα

The Iambic Katavasies of Christmas, (Odes 1 and 3)

Κατηγορίες: In English

. The Iambic Katavasia is difficult to understand*, because it is written in iambic meter and is a poetic text, with all the difficulties such a text, particularly an ecclesiastical one, presents. The term ‘iambic’ originated in Ancient Greece and reflected the way words were pronounced then. By the time of Byzantium, pronunciation had changed greatly and  had become much more like that of today, and this was reflected in the composition of hymns. In the Byzantine period, we have a line consisting of twelve syllables, which retained the ancient name of iambic trimeter. In general, only the hymns of the Iambic Canons are written as poetry, while the hymns of the Prose Canons are written as prose. Ode 1 Of old the ...

Περισσότερα