Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

Ο ίδιος ο Χριστός είπε και διαβεβαίωσε τους πιστεύοντας σε αυτόν πως: “Αμήν αμήν λέγω υμίν, ο πιστεύων εις εμέ, τα έργα α εγώ ποιώ, κακείνος ποιήσει”! Κάτι βεβαίως παράδοξο αφού ο ίδιος ήταν Θεάνθρωπος! Τα λόγια αυτά του Κυρίου είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικά για την απλόχερη εύνοια του Τριαδικού Θεού προς τους ανθρώπους αλλά και την κλήση που έλαβε ο άνθρωπος· και μάλιστα χωρίς καμιά ζηλοτυπία από τον ευεργέτη. Γιατί πώς αλλιώς να ερμηνεύσουμε τη δυνατότητα του πιστεύοντος να γίνεται σύμμορφος ως προς τις δυνατότητες του Κυρίου και Θεού του; Να πράττει δηλαδή ότι και ο Θεάνθρωπος Χριστός! Αλλά το πλέον ανήκουστο -σύμφωνα με τη λογική του κόσμου τούτου- βρίσκεται στο συμπλήρωμα της φράσης του Κυρίου η οποία αναφέρει: “και μείζονα τούτων ...

Κατά τον καιρόν εκείνον επήγεν εις τι γυναικείον Μοναστήριον, διά να εορτάση το Γενέσιον της Θεοτόκου, εν ώρα δε της θείας Ιερουργίας Μοναχή τις, Ελεοδώρα το όνομα (η οποία είχε τυφλωθεί από τον ένα οφθαλμόν τότε προ ολίγων ημερών), επλησίασε κρυφίως όσον ηδύνατο ως η αιμορροούσα του Ευαγγελίου και κρατήσασα την αρχιερατικήν αυτού στολήν, την ήγγισεν εις τον πάσχοντα οφθαλμόν της και παρευθύς έλαβε θαυμασίως την θεραπείαν της. Θαύμα δε πάλιν εξαίσιον ηκολούθησε καθ' ον χρόνον το πλοίον, εις το οποίον ήτο ο Άγιος, εισήρχετο εις τους λιμένας της Κωνσταντινουπόλεως διά να προσορμισθή. Ηκούοντο τότε εις τον αέρα ήχοι και ψαλμωδίαι θαυμάσιαι, ωσάν να ήρχοντο από το μέρος του πλοίου, ηννόησαν δε οι ακούοντες ότι αι μελωδίαι εκείναι δεν ήσαν ...

Δεν θα ζήσουμε, ψυχή μου, τον χρόνο της παρούσης ζωής μας μέσα στην οκνηρία, την απραγία και την ανοησία, σαν άπειρα νήπια, θεωρώντας ότι είναι αρκετή για την σωτηρία μας η παραμονή μας σε αυτόν τον τόπο, τον απρόσιτο στις γυναίκες και τους κοσμικούς ανθρώπους, γιατί έτσι θα μείνουμε στην πλάνη. Διότι και στα αρχαία χρόνια στους Ισραηλίτες, που με την βοήθεια του Υψίστου και με την καθοδήγηση του Μωυσή έφυγαν από την Αίγυπτο και τον Φαραώ, δεν ήταν αρκετό για την ευσέβειά τους το γεγονός ότι πέρασαν σαράντα χρόνια σε τόπο απρόσιτο, δηλαδή στην έρημο, επειδή ακριβώς δεν διατήρησαν την σοφή πίστη στον Θεό, που τους έσωσε από αναρίθμητες δυσκολίες. Δεν αρκούν τα άθλια αυτά κουρέλια, ψυχή μου, για να ...

ὦ φίλτατον φώνημα! (Σοφοκλέους Φιλοκτήτης, 234) Η Ελληνική γλώσσα μέχρι σήμερα, έχει διανύσει μια ιστορική διαδρομή τουλάχιστον τριών χιλιάδων ετών. Το γραπτό αποτύπωμά της ανιχνεύεται χίλια χρόνια πριν από τη γέννηση του Χριστού. Στους τριάντα αυτούς αιώνες ασφαλώς η ελληνική γλώσσα εξελίχθηκε, δέχτηκε επιρροές και μεταβολές. Σαν ανθρώπινο βέβαια δημιούργημα δεν μπορούσε να μείνει στατική και αμετάβλητη. Κράτησε όμως τα βασικά της χαρακτηριστικά. Θα λέγαμε με σύγχρονους όρους κράτησε το γονίδιο της, γνήσιο, ζωντανό, αναγνωρίσιμο. Αυτό εύκολα αποδεικνύεται από την αντιπαραβολή αποσπασμάτων γραπτού λόγου της ελληνικής γλώσσας από τις πρώτες ιστορικές καταγραφές της μέχρι σήμερα. Ένας φιλόλογος, με κάποια προσπάθεια, κατανοεί την ελληνική γλώσσα όλων των εποχών. Ένας μη φιλόλογος, αλλά υψηλής μόρφωσης Έλληνας, με μεγάλη προσπάθεια και με λίγα βοηθήματα, μπορεί ...

α. Εισαγωγικά Η διοίκηση ανθρώπινων πόρων αποτελεί μια αναπόσπαστη επιχειρηματική λειτουργία, που σχετίζεται με την ενεργοποίηση μιας σειράς από δραστηριότητες, οι οποίες θέτουν στο επίκεντρό τους τη διαχείριση του ανθρώπινου παράγοντα μιας εταιρείας. Η βιβλιογραφική έρευνα του τρόπου με τον οποίο οι ερευνητές επιχειρούν να ορίσουν τον όρο αυτό καταλήγει στο συμπέρασμα πως υπάρχει μια ποικιλία ορισμών. Έτσι, κάποιοι ορίζουν τη διοίκηση ανθρώπινων πόρων ως «μια διοικητική λειτουργία, η οποία εφαρμόζει και ελέγχει τις δραστηριότητες που έχουν σχεδιαστεί για τη διαχείριση και τον συντονισμό των ανθρώπινων πόρων ενός οργανισμού». Άλλοι ορίζουν ότι «η διαχείριση ανθρώπινων πόρων περιλαμβάνει την προσέλκυση, την επιλογή, την ανάπτυξη, την αξιοποίηση και την προσαρμογή των ανθρώπινων πόρων στον εργασιακό χώρο, με στόχο την αύξηση της εργασιακής τους ...

Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ο μέγας ιατρός των ψυχών και των σωμάτων ημών Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή ακούσαμε ένα ακόμη θαύμα, ανάμεσα στα τόσα πολλά που επιτέλεσε και επιτελεί ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, τη θεραπεία του παραλυτικού. Τονίζεται το θαύμα αυτό έλαβε χώρα σε ένα σπίτι στην Καπερναούμ , όπου βρισκόταν ο Ιησούς και δίδασκε στο λαό. Έμαθε ο παραλυτικός για τον Ιησού ότι επιτελεί θαύματα και ιατρεύει κάθε ασθένεια, κι έτσι έχοντας πίστη, ελπίδα και αισιοδοξία ότι ο μόνος ιατρός που μπορούσε να τον θεραπεύσει ήταν ο Ιησούς, αποφάσισε να επισκεφθεί τον Ιησού. Πλησιάζοντας, λοιπόν, οι τέσσερεις άνθρωποι υποβασταζόμενοι τον παραλυτικό, δεν μπορούσαν να πλησιάσουν τον Ιησού, λόγω του πλήθους των ανθρώπων. Έτσι, αποφασίζουν να χαλάσουν τη στέγη ...

Κατά την Β' Κυριακή των Νηστειών η Ορθόδοξος Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης ("τη αυτή ημέρα, Κυριακή δευτέρα των Νηστειών, μνήμην επιτελούμεν του εν Αγίοις Πατρός ημών Γρηγορίου Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του Παλαμά" Συναξάρι της ημέρας). Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ήταν δεινός θεολόγος και διαπρεπέστατος ρήτορας και φιλόσοφος της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας. Δεν γνωρίζουμε το χρόνο και τον τόπο της γέννησής του. Ξέρουμε όμως, ότι κατά το πρώτο μισό του 14ου αιώνα μ.Χ. ήταν στην αυτοκρατορική αυλή της Κωνσταντινούπολης, απ' οπού και αποσύρθηκε στο Άγιο Όρος για να ζήσει πιο ήσυχη και ασκητική ζωή, και αφιερώθηκε στην ηθική του τελειοποίηση καθώς και σε διάφορες μελέτες. Η υμνολογία, όμως της Β' Κυριακής των Νηστειών, στρέφεται γύρω ...

Οι αγρυπνίες τού Αγίου Ελισαίου σταθήκανε πνευματικό φυτώριο. Μέσα στο ταπεινό αυτό εκκλησάκι, στους Αγέρηδες, το ιδιωτικό, το ανύπαρκτο τώρα πια, αφού το γκρέμισε η σκαπάνη της οικονομικής σκοπιμότητας, ο Όσιος παπα-Νικόλας ο Πλανάς, ο Αλέξανδρος Παπα­διαμάντης, ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης και μία πλειάδα ταπεινών ορθοδόξων Χριστιανών, είχανε οργανώσει αυτές τις αγρυπνίες. Λειτουργός ο ακούραστος ψάλτης ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, κι αριστερός ψάλτης ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης. Και γύρω τους ένα εκκλησίασμα από ταπεινούς Χριστιανούς, που δεν κουραζόντανε, ούτε από τις μακρυές ακολουθίες, ούτε από την αγρυπνία, ούτε από την ορθο­στασία. Ούτε τα βλέφαρά τους κλείνανε, ούτε τα γόνατά τους λυγίζανε. Οι ταπεινοί αυτοί Χριστιανοί, ούτε συλλόγους είχανε σκαρώ­σει, ούτε λόγους βγάζανε, ούτε συχνάζανε στα γραφεία των εφημερίδων, απαιτώντας προ­σωπική προβολή και παινέματα των δημοσιογράφων, ...

Η μετάβαση από την πρώτη Κυριακή των νηστειών της Μ. Τεσσαρακοστής, που είναι αφιερωμένη στην Ορθοδοξία, στην δεύτερη Κυριακή, που είναι αφιερωμένη στον άγιο Γρηγόριο Παλαμά, περικλείει διπλή σημασία: Από την μια μεριά επεκτείνει τον εορτασμό της Ορθοδοξίας για την οποία τόσο αγωνίστηκε και τόσα υπέφερε ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, και από την άλλη υπογραμμίζει την ανάγκη της ολοκληρώσεως της Ορθοδοξίας με την ορθοπραξία στην οποία με μεγάλο ζήλο επιδόθηκε ο άγιος αυτός. Χωρίς την πρόταξη της Ορθοδοξίας και την σύνδεσή της με την ορθοπραξία δεν μπορεί να υπάρχει αληθινή χριστιανική ζωή. Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς (1296-1359) είναι ένας από τους μεγαλύτερους Πατέρες της Εκκλησίας. Ορισμένες μάλιστα φορές τοποθετείται ως τέταρτος Ιεράρχης μαζί με τον Μ. Βασίλειο, τον Γρηγόριο Θεολόγο και ...

Επί τη ευκαιρία της εορτής του Οσίου πατρός ημών Γερασίμου του ιορδανίτου Μέσα στην ευλογημένη περίοδο της Σαρακοστής και της προετοιμασίας μας να ζήσουμε τα Άγια Πάθη και την Ανάσταση, τα Σαββατοκυρίακα αποτελούν μια ανάπαυλα και μια ευκαιρία μιας Αναστάσιμης ανάσας. Εκεί που όλα μέχρι την πρωινή προηγιασμένη της Παρασκευής φαντάζουν κάπως θλιβερά και λυπηρά φθάνει το εσπέρας όπου δια των Χαιρετισμών της Θεοτόκου ο παλμός και ο τόνος γίνεται πιο χαρμόσυνος και ηδύς. Και έπειτα ακολουθεί το Σαββατοκυρίακο που το καθένα είναι ξεχωριστό ως προς αυτό που διδάσκει και εορτάζει. Φέτος, η Δεύτερη Κυριακή των Νηστειών που είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, το μεγάλο εραστή της άσκησης, της ησυχίας και της νοεράς προσευχής, συμπίπτει με την μνήμη ενός άλλου ...

Ιησούς Χριστός ο Αρχιπάρθενος, έργον αγιογραφείου Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου 2015 Σειρά κηρυγμάτων με ομιλητή τον Αρχιμανδρίτη π. Επιφάνιο Χατζηγιάγκου με θέμα την ερμηνεία της Επί του Όρους Ομιλίας. Οι ομιλίες έγιναν στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Φλώρινας. %audio%

Η έκδοση: «ΤΡΙΩΔΙΟΝ» του αειμνήστου Γεωργίου Ραιδεστηνού του Β', Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Μ.τ.Χ.Ε. (1871-1875)  έφτασε στα χέρια μας χάρη στην ευγενική πρωτοβουλία του Συλλόγου Ιεροψαλτών της Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως. Πρόκειται για μια έκδοση που έρχεται να προστεθεί στο ήδη εκδοθέν σημαντικό έργο του Γεωργίου Ραιδεστηνού και προαναγγέλλει την έκδοση και άλλου ανέκδοτου υλικού που βρίσκεται στη διάθεση της Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως. Πιστεύοντας ότι το εν λόγω έργο θα λάβει την θέση του στην ψαλτική λειτουργική πρακτική, ευχόμαστε την ευεργετική απήχησή του στην μουσικολογική έρευνα.  Προλογικό Σημείωμα του Σεβ. Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθίμου «…σεβόμαστε την παράδοση, όχι όμως σαν μια σκουριά που την διατηρούμε, αλλά σαν μια σκυτάλη που παραδίνουμε. Έτσι παρέλαβα από δύο φίλους εξ Αθηνών το έντυπο υλικό της κ. Αλίκης Κατωγιαννάκη, του Ιωάννου ...