Δίπλα του, κρατώντας του το χέρι, τον συνοδεύει η παπαδιά του. Βλέποντας τη σοβαρότητα της κατάστασης, δεν μπορεί να μην αναλογιστεί ότι κάθε μέτρο που διανύει η σούστα φέρνει τον ιερέα πιο κοντά στο θάνατο. Η ζωή του σβήνει σιγά - σιγά και είναι αδύνατον να προλάβουν να τον πάνε στο νοσοκομείο και να τον σώσουν. Κάποια στιγμή ο αγαθός ιερέας, από τη συνεχή, έντονη αιμορραγία και την εξάντληση κλείνει τα μάτια και λιποθυμά. Σέρνει σπαρακτική κραυγή η παπαδιά. «Γέροντά μου, άρχοντά μου, μην μ’ αφήνεις!» θρηνεί γοερά η χιλιοπληγωμένη από το Χάρο ταλαίπωρη γυναίκα αναλογιζόμενη τις μαύρες μέρες που την περιμένουν . Ο γέροντας του Θεού δεν έχει παραδώσει ακόμα το πνεύμα του στο Δημιουργό και Θεό του. Μαζεύει όσες δυνάμεις ...





















